Creative Writings in Nepali and English

  लघुकथा : मुस्ताङ चिया कम्पनी - आत्माराम न्यौपाने, भोजपुर - बाबा ! म दुई चार वर्ष मुस्ताङ गएर बस्नु पर्यो है ? - पर्दैन जानू । किन जानु पर्यो त्यहाँ ? - एउटा व्यवसाय गर्नुपर्यो बाबा, एउटा कम्पनी खोल्नु पर्यो त्यहाँ गएर । - व्यवसाय गर्न त्यहाँका मान्छे यता आउँछन्, तँ चाहिँ यहाँबाट मुस्ताङ ! पर्दैन केको कम्पनी खोल्ने नि त्यहाँ गएर ? - मुस्ताङ चिया कम्पनीको कागजात तयार पारेको छु अहिले । हेरौँ अरू पनि केही हुनसक्छ । - तेरो टाउको ! ती सुख्खा डाँडामा के चिया कम्पनी खोल्छस् ? फेरि तँ विज्ञानको विद्यार्थी के व्यापार गर्छस् ? - त्यो त कम्पनीको नाम पो त बाबा ! त्यहाँ गएर एक दुई ओटा परीक्षण गरेर आउनु छ खासमा । त्यता भए फराकिला ठाउँ छन्, यसो अलिअलि पैसा दिए मान्छे मानिहाल्छन्, पुलिस पत्रकार पनि पुग्दैनन्, छ के धेरै फाइदा छ त्यता । तपाइँलाई धुवाँको एलर्जी पनि छ यता । - योजना चाहिँ के छ तेरो ? सुना त ल । - खासमा मलाई रामको जस्तै तीर बनाएर परीक्षण गर्नु छ के बाबा ! मारी सकेपछि फर्किएर आफ्नै हातमा आउने खालका । - हावा कुरा नगर । ती दन्ते कथा हुन्, त्यस्तो हुन्न । - परिक्षण नै नगरी कसरी हुन्न भन्न...

  About Dreams Preliminary note: This is my third article on dreams. The first two were in Nepali languages. Among them, the second is still with me and I lost the other one. The Dream: It was the first week of December 2021. I was in Dhulikhel, a cold city near Kathmandu, Nepal. I made a normal day and went to bed with my wife as usual. Then I saw a dream at about 4:00 in the morning. In the dream I was in a completely new city. It was new because I couldn't read any signboards, menus, notices and couldn't understand human conversation. Due to this I was afraid little somewhere inside. I was having something with a different taste in a roadside restaurant which had wide windows of glasses. I was talking some sips unwillingly from a cup. I couldn't change my order because of language problem. A robust waiter was watching me with his threatening looks in his eyes. There were some people standing outside the restaurant, some were in police uniform. In case of emergenc...

  कार्यमूलक अनुसन्धान अनुसन्धानकर्ता: आत्माराम न्यौपाने तह: आधारतभुत श्रेणी: तृतीय कर्मचारी सङ्केत नम्बर: १५३५५८   विद्यालय: श्री चण्डेनी मा. वि. , मण्डन देउपुर नगरपालीका- ११ , काभ्रे   शीर्षक: लक डाउन (बन्दाबन्दी) मा कसरी विद्यार्थीको पठनपाठन सीपलाई निरन्तरता दिने .   पृष्ठभूमि : कोभिड १९ का कारण विश्व नै आक्रान्त भएको समयमा नेपालजस्तो अविकशित मुलुक झन् विकराल अवस्थामा पुगेको छ . सामाजिक , भौतिक , आर्थिक र राजनैतिक पक्षमा विकास प्राय: शून्य अवस्थामा रहेको बेला दैनिक प्रतक्षरूपले शैक्षिक क्रियाकलाप हुन सकिरहेको छैन . विद्यालय हरू कोरोनाको कारणले बन्द रहेका छन् .   समस्याको कथन: विद्यालय बन्दका कारण शिक्षक र विद्यार्थीहरू भौतिकरूपले एकै ठाउँमा भेला हुन पाएका छैनन् . अत: यो समस्या समाधानकोलागि र विद्यार्थीहरूको पढाई लेखाई सीपलाई निरन्तरता दिनकोलागि यो कार्यमूलक अनुसन्धान तयार पारिएको हो .   सम्भावित विकल्पहरूको सूची: ü विद्यार्थीहरूको घरघरमा गएर सिकाउने . ü विद्यार्थीहरूको सानो समूह बनाएर टोलटोलमा गएर सिकाउने . ü...

  चैत्रको तेस्रो बुधबार , २०७७ गोगने , भोजपुर       आगामी वर्षका सम्भावित प्रिय बेहुलीहरू ! शुभाशीर्वाद र गच्छे अनुसारको दर्ज्यानी नमस्कार ! असीम माया पनि । छयालीस सालपछि पहिलोपटक चिठी लेख्दैछु , हात पर्यो भने भाषा मिलाएर पढ़िदिनूहोला । खासमा यो चिठी मैले तिम्रो अभिभावक र शुभचिन्तक बनेर लेखेको हो किनकी कतिपय बुबा आमालाई यो कुरा तिमीलाई भन्न मन लागेको हुन्छ तर भन्न सकिरहनु भएको हुँदैन । यो पोस्ट देखेपछि त सेयर र म्यासेन्जराबाट भए पनि तिमीसम्म आइपुग्ला भन्ने आशा गरेको छु ।       यता सबै ठिकै छ । त्यता कस्तो छ ? ठिकै होला भन्ने कामना गर्दछु । अनि ? आगामी वर्षबाट त नयाँ जीवनसाथीसँग नयाँ जीवन बिताउने कुरो सुनेँ । खुशी लाग्यो र यो पत्र कोर्न जाँगर गरेको हुँ । हुन त तिम्रो बिहेमा म किन खुशी हुनु र तैपनि पैला गइनछौ , रितिथिति र परम्परा तोडिनछौ , बा आमालाई रुवाइनछौ । खुशी नै छु । साँची २० त कट्यौ होइन ? नकटेको भए त कुनै छुसीले बिहेको दिनमा नै पुलिसलाई खबर गरिदेला र नाचाहिँदो लफडा होला है घरमा ! त्यस्तो हुनु भन्दा त बरु एक दुई वर्ष प...

  गफगाफ: मलाई गाउँ जान मन लागेको छ - आत्माराम न्यौपाने      बिहान झिसमिसेमा आँखा खुल्नु भन्दा अगाडि सपनामा हो कि बिपनामा थाहा नहुने गरी रेडियोमा बजेको धूनजस्तो त खासमा करेसाबारीमा पाकेका खोर्सानीका बियाँ खान आएका रुप्पीको र हिजो बेलुका खोलेको भाँडोमा हाल्दा पोखिएको सितासिती खान आएका भँगेराको पो रहेछ भन्दै छ्याङ्ग ब्यूँझिन मलाई गाउँ जान मन लागेको छ ।       ब्यूँझिई सकेपछि पनि तल्लापट्टीको झ्यालका हावा मात्र छिर्ने मसिना प्वालबाट सुइराजस्ता घामका किरणहरू छिरेर सीधै म र परको भित्तासम्म पुगेको हेर्न र तिनमा अझ भरखर चुलोमा बालेको खोयाको धुँवा आउँदै, गुडुल्की मार्दै, जाँदै गर्दा सुतिसुती आफ्ना हातले तिनको बाटो छेक्दै, छोड्दै फेरि छेक्दै, छोड्दै गर्न मलाई गाउँ जान मन लागेको छ ।      अझ कसैले उठ् नभनुञ्जेलसम्म उत्तानो परेर आफू माथिका लामा, छोटा, कोर्खे, सीधा, ताछेका, नताछेका, काला जम्मै दलिनहरू वरदेखि परसम्म र फेरि परदेखि वरसम्म गन्न; निदालका प्रत्येक चेपमा घुसारेका तोस्रो, फेर्नकालागि राखिएको कोदालीको बिँड, खै कसक...

  1)       श्री   हरि , शार्दूलविक्रीडित छन्द   १ 2)       बुढो मन र तन्नेरी मन , तोटक छन्द २ 3)       ( शेक्स्पीयरको दूरान्तरमा आधारित चौध हरफे सोनेट , शार्दूलविक्रीडित छन्द ) ३ 4)       कोरोना र भ्रष्टाचार , शार्दूलविक्रीडित छन्द ४ 5)       अर्को नलेख्ने अब , शार्दूलविक्रीडित छन्द ५ 6)       द्यौताको गीत , भुजङ्गप्रयात छन्द ६ 7)       पाउँदैनौ र बस्न , मालिनी छन्द   ७ 8)       चेस , अनुष्टुप् छन्द ८ 9)       सल्लाह , भुजङ्गप्रयात छन्द ९ 10)    नयाँ वर्ष , भुजङ्गप्रयात छन्द १० 11)    गायत्री छन्दमा , नेपालस्तुति ११ 12)    लोग्नेको   बिलाप , शार्दूलविक्रीडित छन्द १२ 13)    पियारी   पियारा , भुजङ्गप्रयात छन्द १३ 14)   ...