कविता
कोरोना युद्ध 1
अर्काको अब सास छैन करमा, फोक्सो भयो बन्द रे ।
आफ्नाको अब लास छैन घरमा, टीलो भयो बन्द रे ।
बाँच्नाको अब आश न्यून नरमा, के गर्नु के गर्नु के ।
बस्दैछौँ प्रहरी र वैद्य भरमा, हे राम हे राम हे ।
आफ्नाको अब लास छैन घरमा, टीलो भयो बन्द रे ।
बाँच्नाको अब आश न्यून नरमा, के गर्नु के गर्नु के ।
बस्दैछौँ प्रहरी र वैद्य भरमा, हे राम हे राम हे ।
आयो उत्तरबाट यो समयमा, यो दुष्ट यो राक्षस ।
गर्दै नास समग्र विश्व जनको, खाँदैछ यो भक्षक ।
मायावी छ र रुप फेर्छ यसले, देखिन्न छामिन्न यो ।
फाल्दै अस्त्र र शस्त्र भित्र मुटुमा, यो युद्ध गर्दो भयो ।
गर्दै नास समग्र विश्व जनको, खाँदैछ यो भक्षक ।
मायावी छ र रुप फेर्छ यसले, देखिन्न छामिन्न यो ।
फाल्दै अस्त्र र शस्त्र भित्र मुटुमा, यो युद्ध गर्दो भयो ।
आए डाक्टर, नर्स ती पुलिस नै, यो युद्ध लड्छौँ भनी ।
थर्मोमीटर, मास्क, लठ्ठी बटुली, द्यौता रहेछन् यिनी ।
द्यौता दानव युद्ध हुन्छ जहिले, लेख्छन् पुराना मुनि ।
यो व्याधी पनि भस्म हुन्छ सहजै, हामी बनौं संयमी ।
थर्मोमीटर, मास्क, लठ्ठी बटुली, द्यौता रहेछन् यिनी ।
द्यौता दानव युद्ध हुन्छ जहिले, लेख्छन् पुराना मुनि ।
यो व्याधी पनि भस्म हुन्छ सहजै, हामी बनौं संयमी ।
आँखा नाक र श्वासबाट चुहिने, यो रालको बीज हो ।
हेप्नै हुन्न र भन्न हुन्न अब लौ, यो मामुली चीज हो ।
जम्मा धेर भएर बाहिर गए, यो पापी झन् सर्दछ ।
एक्लै युद्ध गरे बसेर घरमा, पक्का छ, यो मर्दछ ।
हेप्नै हुन्न र भन्न हुन्न अब लौ, यो मामुली चीज हो ।
जम्मा धेर भएर बाहिर गए, यो पापी झन् सर्दछ ।
एक्लै युद्ध गरे बसेर घरमा, पक्का छ, यो मर्दछ ।
मंसिरे निम्तो 2
निम्तो मंसिरको म गर्छु सबमा, कन्यार्थका देवमा,
आफ्ना यी सब इस्टमित्र जति छन्, यी बन्धु बस्छन् जहाँ ।
हाम्रो आँगन शुद्ध हुन्छ जब ती, खुट्टा यहाँ टेक्दछन् ।
हाम्रै आशिषले दुई वरवधू, स्वप्ना नयाँ देख्दछन् ।
आफ्ना यी सब इस्टमित्र जति छन्, यी बन्धु बस्छन् जहाँ ।
हाम्रो आँगन शुद्ध हुन्छ जब ती, खुट्टा यहाँ टेक्दछन् ।
हाम्रै आशिषले दुई वरवधू, स्वप्ना नयाँ देख्दछन् ।
हुर्केकी घरमा, यही नगरमा, खाएर पानी मिठो ।
जामा कट्टु र चप्पलै पनि भिरिन्, धोई पखाली छिटो ।
साह्रै कोमल अङ्ग, पाउ कलिलो, डोली लिई आउनू ।
सारी चट्ट सुहाउँदो र पटुकी, चोली लिई आउनू ।
जामा कट्टु र चप्पलै पनि भिरिन्, धोई पखाली छिटो ।
साह्रै कोमल अङ्ग, पाउ कलिलो, डोली लिई आउनू ।
सारी चट्ट सुहाउँदो र पटुकी, चोली लिई आउनू ।
खुट्टा हात पखाल्नु शुद्ध जलले, राम्रा बनुन् दम्पती ।
कन्यादान दिनू पवित्र मनले, माया बनोस् सम्पत्ति ।
विद्या, वेद र ज्ञान, मन्त्र र ऋचा, घोकी पढी आउनू ।
माग्दै बास, हिँडेर पैदल तथा, गाडी चडी आउनू ।
कन्यादान दिनू पवित्र मनले, माया बनोस् सम्पत्ति ।
विद्या, वेद र ज्ञान, मन्त्र र ऋचा, घोकी पढी आउनू ।
माग्दै बास, हिँडेर पैदल तथा, गाडी चडी आउनू ।
झर्ला आँशु तरक्क ती नयनमा, जाँदा पराई घर ।
दुख्ला घाउ चसक्क त्यो वदनमा, फेर्दा अनैठो थर ।
टिप्नै आँशु भनी टपक्क सुनको, थाली लिई आउनू ।
फेर्दा गोत्र दिने शुभाशिष भरी, डाली लिई आउनू ।
दुख्ला घाउ चसक्क त्यो वदनमा, फेर्दा अनैठो थर ।
टिप्नै आँशु भनी टपक्क सुनको, थाली लिई आउनू ।
फेर्दा गोत्र दिने शुभाशिष भरी, डाली लिई आउनू ।
जे जे पाक्दछ धेरथोर घरमा, बाँडेर दिन्छन् जति ।
खाँदैखान्न नभन्नु, खानु रसले, पाए र दिए जति ।
छोरी छिन् नवकोपिला सरहकी, माली बनी आउनू ।
लुट्लान है रिपुले कतै बगरमा, काली बनी आउनू ।
खाँदैखान्न नभन्नु, खानु रसले, पाए र दिए जति ।
छोरी छिन् नवकोपिला सरहकी, माली बनी आउनू ।
लुट्लान है रिपुले कतै बगरमा, काली बनी आउनू ।
नवदूर्गालाई निम्तो 3
चण्डी पुस्तक हातमा छ मनमा, तिम्रै बडो चित्र छ ।
छिट्टै दर्शन गर्न पाउँ जननी, जस्तो यहाँ भित्र छ ।
ध्यानावस्थित तत्गतेन मनसा, पस्यन्ति यँ योगिनो ,
भन्ने मन्त्र जपेर ध्यान कन नै, बस्दै छ है पुत्र यो ।
छिट्टै दर्शन गर्न पाउँ जननी, जस्तो यहाँ भित्र छ ।
ध्यानावस्थित तत्गतेन मनसा, पस्यन्ति यँ योगिनो ,
भन्ने मन्त्र जपेर ध्यान कन नै, बस्दै छ है पुत्र यो ।
काम्लान\
थर्थर हात पाउ डरले, देख्दा अनौठो रुप ।
सुक्ला घाँटि र शब्द बन्द हुन गै, बोली नफुट्ला कि त ।
टुट्ला धड्कन छातिभित्र मुटुमा, सम्मानका खातिर ।
फुट्ला खप्पर पट्ट भै म मरुँला, झुक्दै नझुक्ला शीर ।
सुक्ला घाँटि र शब्द बन्द हुन गै, बोली नफुट्ला कि त ।
टुट्ला धड्कन छातिभित्र मुटुमा, सम्मानका खातिर ।
फुट्ला खप्पर पट्ट भै म मरुँला, झुक्दै नझुक्ला शीर ।
उड्ला यो मन रोक्न छेक्न गतिलो, छानो लिई आउनू ।
आफैं बढ्दछ शक्तिपुन्ज जसको, गानो लिई आउनू ।
ठूलो रूप म देख्न सक्दिन विभो, सानो लिई आउनू ।
छिट्टै फल्दछ ग्यानबीज जसको, दानो लिई आउनू ।
आफैं बढ्दछ शक्तिपुन्ज जसको, गानो लिई आउनू ।
ठूलो रूप म देख्न सक्दिन विभो, सानो लिई आउनू ।
छिट्टै फल्दछ ग्यानबीज जसको, दानो लिई आउनू ।
आऊ शान्त रमेर शीतल बनी, छोरी बनी आऊ है ।
कालीरूप म हेर्न सक्दिन तिमी, गौरी बनी आऊ है ।
पक्कै चिन्छु म द्वार खोल्छु मनको, डेरा जमाई दिनू ।
टीका तीलक फूल भेटि जमरा, सुम्पन्छु लाई दिनू !!
कालीरूप म हेर्न सक्दिन तिमी, गौरी बनी आऊ है ।
पक्कै चिन्छु म द्वार खोल्छु मनको, डेरा जमाई दिनू ।
टीका तीलक फूल भेटि जमरा, सुम्पन्छु लाई दिनू !!
काभ्रेको निम्तो 4
न गर्मी न जाडो छ वासन्ती याम ।
छ यो स्वर्ग, बैकुण्ठ, कैलाश धाम ।
नयाँ स्थान रम्दै, नयाँ वर्ष मान्न,
बनेपा, पनौती, धुलीखेल आऊ ।
छ यो स्वर्ग, बैकुण्ठ, कैलाश धाम ।
नयाँ स्थान रम्दै, नयाँ वर्ष मान्न,
बनेपा, पनौती, धुलीखेल आऊ ।
लिई एक नौली परी सुन्दरी वा,
पुरानै भएमा अझै प्रेम गाढा ।
मनैका तनैका दुखाई पखाल्न,
बनेपा, पनौती, धुलीखेल आऊ ।
पुरानै भएमा अझै प्रेम गाढा ।
मनैका तनैका दुखाई पखाल्न,
बनेपा, पनौती, धुलीखेल आऊ ।
परापूर्वकालीन प्राचीन जात्रा,
र शालीन देवादिका मूर्ति हेर्न ।
बिदाई गरी चैत्र, वैशाख फेर्न,
बनेपा, पनौती, धुलीखेल आऊ ।
र शालीन देवादिका मूर्ति हेर्न ।
बिदाई गरी चैत्र, वैशाख फेर्न,
बनेपा, पनौती, धुलीखेल आऊ ।
हिमाली, पहाडी, मधेशी, विदेशी,
बिहानै उठी एक गाडी समाऊ ।
नयाँ वर्षमा लौ म गर्दैछु निम्तो,
बनेपा, पनौती, धुलीखेल आऊ ।
बिहानै उठी एक गाडी समाऊ ।
नयाँ वर्षमा लौ म गर्दैछु निम्तो,
बनेपा, पनौती, धुलीखेल आऊ ।
गाईजात्रे निम्तो %
बाटो हो अथवा कि खेत गतिलो, छुट्याउनै कष्ट छ ।
चड्दा गाडि ढिलो हुने बरू उसै, हिँड्दा छिटो प्रष्ट छ ।
चिल्ला कार लिई छ हुइँकिनु भने, अन्तै कतै धाउनू ।
बाटामा यदि गाडि ठेल्नु छ भने, नेपालमा आउनू ।
पानी छैन तराइका नहरमा, बाँझो छ आँठो सधैँ ।
फोटो खिच्न भनी यता सहरमा, रोपिन्छ बेर्ना कठै ।
धेरै धान कतै फलाउनु परे, अन्तै कतै धाउनू ।
माटोको गमलामा रोप्नु छ भने, नेपालमा आउनू ।
मान्छे मार्दछ जो उही सदनमा, सर्वोच्चमा हुन्छ ऊ
माग्यो न्याय भने कतै पिडितले, पातालमा पुग्छ ऊ
डाका चोर विरुद्ध लड्नुछ भने, अन्तै कतै धाउनू ।
माग्दै न्याय लडेर सड्नु छ भने, नेपालमा आउनू ।
सुन्दा भाउ सिरिङ्ग हुन्छ मन यो, तर्कारी के किन्नु खै ।
बन्दाको पनि भाउ उच्च हुनगो, के किन्नु के किन्नु खै ।
भ्यान्टा, आलु र प्याज तार्नु छ भने, अन्तै कतै धाउनू ।
गोटाको यदि तीस तिर्नुछ भने, नेपालमा आउनू ।
अँगे्रजीमय पार्नुपर्छ अब लौ, स्थानीयले भन्दछ ।
नेपाली पनि बिर्सियो अनि कतै, अँग्रेज यो बन्दछ ।
राम्रा क्याम्पस छान्नु पढ्नु छ भने, अन्तै कतै धाउनू ।
पैसाले यदि अंक थप्नु छ भने, नेपालमा आउनू ।
मिल्यो स्वार्थ कतै झिना रहरमा, नेता यहाँ जुट्दछन् ।
अंशै वण्ड मिलेन उच्च पदमा, पार्टी यहाँ फुट्दछन् ।
मन्त्री सांसद योग्य छान्नु छ भने, अन्तै कतै धाउनू ।
टुक्का भाषणमा रमाउनु परे, नेपालमा आउनू ।
बाटो हो अथवा कि खेत गतिलो, छुट्याउनै कष्ट छ ।
चड्दा गाडि ढिलो हुने बरू उसै, हिँड्दा छिटो प्रष्ट छ ।
चिल्ला कार लिई छ हुइँकिनु भने, अन्तै कतै धाउनू ।
बाटामा यदि गाडि ठेल्नु छ भने, नेपालमा आउनू ।
पानी छैन तराइका नहरमा, बाँझो छ आँठो सधैँ ।
फोटो खिच्न भनी यता सहरमा, रोपिन्छ बेर्ना कठै ।
धेरै धान कतै फलाउनु परे, अन्तै कतै धाउनू ।
माटोको गमलामा रोप्नु छ भने, नेपालमा आउनू ।
मान्छे मार्दछ जो उही सदनमा, सर्वोच्चमा हुन्छ ऊ
माग्यो न्याय भने कतै पिडितले, पातालमा पुग्छ ऊ
डाका चोर विरुद्ध लड्नुछ भने, अन्तै कतै धाउनू ।
माग्दै न्याय लडेर सड्नु छ भने, नेपालमा आउनू ।
सुन्दा भाउ सिरिङ्ग हुन्छ मन यो, तर्कारी के किन्नु खै ।
बन्दाको पनि भाउ उच्च हुनगो, के किन्नु के किन्नु खै ।
भ्यान्टा, आलु र प्याज तार्नु छ भने, अन्तै कतै धाउनू ।
गोटाको यदि तीस तिर्नुछ भने, नेपालमा आउनू ।
अँगे्रजीमय पार्नुपर्छ अब लौ, स्थानीयले भन्दछ ।
नेपाली पनि बिर्सियो अनि कतै, अँग्रेज यो बन्दछ ।
राम्रा क्याम्पस छान्नु पढ्नु छ भने, अन्तै कतै धाउनू ।
पैसाले यदि अंक थप्नु छ भने, नेपालमा आउनू ।
मिल्यो स्वार्थ कतै झिना रहरमा, नेता यहाँ जुट्दछन् ।
अंशै वण्ड मिलेन उच्च पदमा, पार्टी यहाँ फुट्दछन् ।
मन्त्री सांसद योग्य छान्नु छ भने, अन्तै कतै धाउनू ।
टुक्का भाषणमा रमाउनु परे, नेपालमा आउनू ।
म्यारिज 6
जो जो म्यारिज सिक्न चाहत हुने, मेरा कुरा सुन्नु है ।
ल्याऊ फुत्त किनेर तास घरमा, प्याकेट तीनै वटा ।
साथी वा परिवारमा सबमिली, बाँड्नू गनी फट्फटी ।
गन्दै बीस र एकमात्र नभए, होला बडो खट्पटी ।
ल्याऊ फुत्त किनेर तास घरमा, प्याकेट तीनै वटा ।
साथी वा परिवारमा सबमिली, बाँड्नू गनी फट्फटी ।
गन्दै बीस र एकमात्र नभए, होला बडो खट्पटी ।
एक्का, दुक्कि र तिर्कि एक रङका, हुन् चार पाँचै र छ ।
वा हुन् सात र आठ, नौ अबभने, नौकार्ड यो बन्दछ ।
झारौँ झट्ट छिटोगरी सबजना, काटौँ मीठो जोकर ।
धेरै माल पर्यो भने मनमनै, हाँस्दै नबस्नू तर ।
वा हुन् सात र आठ, नौ अबभने, नौकार्ड यो बन्दछ ।
झारौँ झट्ट छिटोगरी सबजना, काटौँ मीठो जोकर ।
धेरै माल पर्यो भने मनमनै, हाँस्दै नबस्नू तर ।
मानौँ काट्नुभयो त चार चिडिको, चौका सबै जोकर ।
अर्को माल भनिन्छ लौ सुरतको, चौकै भयो अल्टर ।
बाँकी पाँच र तीन हेर चिडिका, यी माल थोरै हुने ।
थोरै मात्र भए भने पनि ठिकै, यी जोकरै माल् हुने ।
अर्को माल भनिन्छ लौ सुरतको, चौकै भयो अल्टर ।
बाँकी पाँच र तीन हेर चिडिका, यी माल थोरै हुने ।
थोरै मात्र भए भने पनि ठिकै, यी जोकरै माल् हुने ।
बाँड्दा तीन परे त एक रङका, यो चैँ टनेला हुने ।
छिट्टै शो पनि गर्नुपर्छ नभए, यो चैँ अबेला हुने ।
डुब्ली झन् सजिलो छ सात गनिने, अर्को थपे शो भयो ।
गन्नैपर्दछ लौ पइन्ट सबको, खेलै सबै सक्कियो ।
छिट्टै शो पनि गर्नुपर्छ नभए, यो चैँ अबेला हुने ।
डुब्ली झन् सजिलो छ सात गनिने, अर्को थपे शो भयो ।
गन्नैपर्दछ लौ पइन्ट सबको, खेलै सबै सक्कियो ।
रुन्चे दशैँ 7
टीको थाप्न म जान्छु अन्य घरमा, साथी लिई साथमा ।
सारै सुन्दर देख्छु वस्त्र गहना, टीको बडो माथमा ।
राम्रै रैछ म सोच्छु लौ तर कहाँ , अर्कै कुरा देखियो ।
रुन्छन् ती सब धर्धरी मनविशे, सोही कुरा लेखियो ।
सारै सुन्दर देख्छु वस्त्र गहना, टीको बडो माथमा ।
राम्रै रैछ म सोच्छु लौ तर कहाँ , अर्कै कुरा देखियो ।
रुन्छन् ती सब धर्धरी मनविशे, सोही कुरा लेखियो ।
छोरो रुन्छ विदेशमा परबसी, छुट्यो दशैँ भन्दछ ।
आमा बाबु र श्रीमती बिहिनमा, सुख्खा दशैँ बन्दछ ।
रुन्छिन् ती दुलही बसी नगरमा, एक्लै भएँ भन्दछिन् ।
अर्को साल अवस्य आउँछ भनी, औँला उसै गन्दछिन् ।
आमा बाबु र श्रीमती बिहिनमा, सुख्खा दशैँ बन्दछ ।
रुन्छिन् ती दुलही बसी नगरमा, एक्लै भएँ भन्दछिन् ।
अर्को साल अवस्य आउँछ भनी, औँला उसै गन्दछिन् ।
सासूको मन छैन शान्त घरमा, उस्तै बुहारी पनि ।
आफ्नै भाग्य सराप्न थाल्छ ससुरा, यस्तै भए यी भनी ।
झार्दै आशुँ तरक्क ती भतिज औ, काका उता धर्धरी ।
काकी झन् जहिले जता पनि रुने, टल्पल् छ अाँखा भरी ।
आफ्नै भाग्य सराप्न थाल्छ ससुरा, यस्तै भए यी भनी ।
झार्दै आशुँ तरक्क ती भतिज औ, काका उता धर्धरी ।
काकी झन् जहिले जता पनि रुने, टल्पल् छ अाँखा भरी ।
सालीको मन खिन्न हुन्छ किन हो, रुन्चे छ सालो अति ।
जेठो दाजु, भिनाजु, भाइ, बहिनी, आमा, दिदी ज्वाँइ ती,
फोटो खिच्न भनेर एक गतिलो, जम्मा हुँदा हाँस्दथे ।
एक्लै फेरि भए भने मनमनै, तीता कुरा साट्दथे ।
जेठो दाजु, भिनाजु, भाइ, बहिनी, आमा, दिदी ज्वाँइ ती,
फोटो खिच्न भनेर एक गतिलो, जम्मा हुँदा हाँस्दथे ।
एक्लै फेरि भए भने मनमनै, तीता कुरा साट्दथे ।
मेरै स्वजन मात्र हुन् कि अथवा, अन्यत्रमा हुन्छ यो,
भन्दै खोज्न पसेँ छिमेक घरमा, झन् झन् बढी रुन्छ पो !
ए आम्मै ! म त छक्क पर्छु किन हो, रुन्छन् सवै यी जन ?
एक्लै भेट्न हुँदैन हो कि किन हो, गर्छन् सधैं गन्गन ।
भन्दै खोज्न पसेँ छिमेक घरमा, झन् झन् बढी रुन्छ पो !
ए आम्मै ! म त छक्क पर्छु किन हो, रुन्छन् सवै यी जन ?
एक्लै भेट्न हुँदैन हो कि किन हो, गर्छन् सधैं गन्गन ।
अर्काको मन मात्र रुन्छ यसरी, कस्तो छ मेरो मन ?
आफैंभित्र गमेर हेर्न म पुगेँ, हाँसेन मेरै मन ।
ओहो ! अर्थ न वर्थ पो हुनगयो, के लेखियो आज खै !
साँच्चै भन्छु म सार भाव अब लौ, रुन्चे भयो यो दशैँ ।
आफैंभित्र गमेर हेर्न म पुगेँ, हाँसेन मेरै मन ।
ओहो ! अर्थ न वर्थ पो हुनगयो, के लेखियो आज खै !
साँच्चै भन्छु म सार भाव अब लौ, रुन्चे भयो यो दशैँ ।
श्री कृष्ण जन्माष्टमि *
यहाँ कर्ममा नै रहेका सबै छन् ।
यहाँ मर्ममा नै रहेका सबै छन् ।
तिमी धर्म रक्षार्थ जन्मिन्छु भन्छौ,
यहाँ धर्ममा नै रहेका सबै छन् ।
वहेकै छ हावा बगेकै छ पानी ।
बढेकै छ बच्चो र राधा जवानी ।
तिमी पे्रमका निम्ति जन्मिन्छु भन्छौ,
यहाँ पे्रममा नै रहेका सबै छन् ।
जसै टेक्छ धर्ती र जन्मिन्छ बाछो ।
उठी दूध खोज्दैछ कस्तो छ बाठो ।
तिमी ज्ञानका निम्ति जन्मिन्छु भन्छौ,
यहाँ ज्ञानमा नै रहेका सबै छन् ।
कहाँबाट आएँ र जाने कहाँ हो,
भनी ध्यान गर्छे बकुल्ली चरी त्यो ।
तिमी ध्यानका निम्ति जन्मिन्छु भन्छौ,
यहाँ ध्यानमा नै रहेका सबै छन् ।
यता जोड्छ चुच्चो उता जोड्छ पाउ ।
मनै मात्र जोड्दै निको पार्छ घाउ ।
तिमी योगका निम्ति जन्मिन्छु भन्छौ,
यहाँ योगमा नै रहेका सबै छन् ।
छ जो दुष्ट पापी दुरात्मा घमण्डि,
दुराचार गर्दै स्वयम् भासिदैछन् ।
तिमी कंश हत्यार्थ जन्मिन्छु भन्छौ,
यहाँ कंश जम्मै स्वयम् मासिदैछन् ।
फेदीको पहिरो (
उँधै मात्र जाने छ होला तँ जस्तै ।
उँधै मात्र लाने छ खोला तँ जस्तै ।
विना सूचना नै झरी देह मार्ने,
अरू शक्तिसाली नहोला तँ जस्तै ।
थिए नीदमा मस्त प्यारा तँ नेरै ।
झरिस् झट्ट गर्दै विहानै सबेरै ।
भयो कोख रित्तो भयो काख खाली ।
बरू कंश पापी नहोला तँ जस्तै ।
थियो नाम जस्तो थियो बानी उस्तै ।
थिए सज्जनै प्रेमका खानि उस्तै ।
उसैलाई छानिस् उसैलाई हानिस् ।
दिएँ श्राप धेरै तँ रोलास् म जस्तै ।
बगे अश्रुधारा भए नेत्र राता ।
भयो वृष्टि धेरै रुइन् धर्ती माता ।
बरू राक्षसै दुष्ट जाली छ होला ।
छली रावणै त्यो नहोला तँ जस्तै ।
खने यन्त्रले जोडले बेर लाई ।
नउठ्ने नबोल्ने भएको छ भाइ ।
तँ आइस सुताइस् पछारिस र मारिस््
बरू होलिका छैन होला तँ जस्तै ।
म हेर्दैछु फिर्दै बिहानै र साँझ ।
म देख्दैछु फेदी भयो शून्य आज ।
डराइस् भगाइस् बताइस् छ मृत्यु ।
बरू पुतना छैन होला तँ जस्तै ।
तँ जा जा परै जा हटी जा उता जा ।
छँदै छैन तेरो कुनै काम आज ।
छ निर्धो र सोझो उही मार्नु पर्ने,
विना अर्थ मार्ने नहोला तँ जस्तै ।
यहाँ कर्ममा नै रहेका सबै छन् ।
यहाँ मर्ममा नै रहेका सबै छन् ।
तिमी धर्म रक्षार्थ जन्मिन्छु भन्छौ,
यहाँ धर्ममा नै रहेका सबै छन् ।
वहेकै छ हावा बगेकै छ पानी ।
बढेकै छ बच्चो र राधा जवानी ।
तिमी पे्रमका निम्ति जन्मिन्छु भन्छौ,
यहाँ पे्रममा नै रहेका सबै छन् ।
जसै टेक्छ धर्ती र जन्मिन्छ बाछो ।
उठी दूध खोज्दैछ कस्तो छ बाठो ।
तिमी ज्ञानका निम्ति जन्मिन्छु भन्छौ,
यहाँ ज्ञानमा नै रहेका सबै छन् ।
कहाँबाट आएँ र जाने कहाँ हो,
भनी ध्यान गर्छे बकुल्ली चरी त्यो ।
तिमी ध्यानका निम्ति जन्मिन्छु भन्छौ,
यहाँ ध्यानमा नै रहेका सबै छन् ।
यता जोड्छ चुच्चो उता जोड्छ पाउ ।
मनै मात्र जोड्दै निको पार्छ घाउ ।
तिमी योगका निम्ति जन्मिन्छु भन्छौ,
यहाँ योगमा नै रहेका सबै छन् ।
छ जो दुष्ट पापी दुरात्मा घमण्डि,
दुराचार गर्दै स्वयम् भासिदैछन् ।
तिमी कंश हत्यार्थ जन्मिन्छु भन्छौ,
यहाँ कंश जम्मै स्वयम् मासिदैछन् ।
फेदीको पहिरो (
उँधै मात्र जाने छ होला तँ जस्तै ।
उँधै मात्र लाने छ खोला तँ जस्तै ।
विना सूचना नै झरी देह मार्ने,
अरू शक्तिसाली नहोला तँ जस्तै ।
थिए नीदमा मस्त प्यारा तँ नेरै ।
झरिस् झट्ट गर्दै विहानै सबेरै ।
भयो कोख रित्तो भयो काख खाली ।
बरू कंश पापी नहोला तँ जस्तै ।
थियो नाम जस्तो थियो बानी उस्तै ।
थिए सज्जनै प्रेमका खानि उस्तै ।
उसैलाई छानिस् उसैलाई हानिस् ।
दिएँ श्राप धेरै तँ रोलास् म जस्तै ।
बगे अश्रुधारा भए नेत्र राता ।
भयो वृष्टि धेरै रुइन् धर्ती माता ।
बरू राक्षसै दुष्ट जाली छ होला ।
छली रावणै त्यो नहोला तँ जस्तै ।
खने यन्त्रले जोडले बेर लाई ।
नउठ्ने नबोल्ने भएको छ भाइ ।
तँ आइस सुताइस् पछारिस र मारिस््
बरू होलिका छैन होला तँ जस्तै ।
म हेर्दैछु फिर्दै बिहानै र साँझ ।
म देख्दैछु फेदी भयो शून्य आज ।
डराइस् भगाइस् बताइस् छ मृत्यु ।
बरू पुतना छैन होला तँ जस्तै ।
तँ जा जा परै जा हटी जा उता जा ।
छँदै छैन तेरो कुनै काम आज ।
छ निर्धो र सोझो उही मार्नु पर्ने,
विना अर्थ मार्ने नहोला तँ जस्तै ।
शीर्षक : खसीको बिन्ती 10
छन्द : इन्द्रबज्ज्रा
छन्द : इन्द्रबज्ज्रा
हे मृत्यु ! हे काल ! तिमी कता छौ ?
खोज्दै म हिँड्दैछु तिमी जता छौ ।
छिट्टै गरि दर्शन आज देऊ,
त्यागेर अर्कै नवप्राण देऊ ।
छिट्टै गरि दर्शन आज देऊ,
त्यागेर अर्कै नवप्राण देऊ ।
यो धर्म ऊ धर्म भनी कराए,
मान्छे सबै बुद्ध हुनै डराए ।
म्याँ म्याँ गरेको किन सुन्नुहुन्न ?
बाख्रो नमार्दा किन धर्म हुन्न ?
मान्छे सबै बुद्ध हुनै डराए ।
म्याँ म्याँ गरेको किन सुन्नुहुन्न ?
बाख्रो नमार्दा किन धर्म हुन्न ?
सानै थिएँ बर्ष दिनै नबित्तै,
काटेर फाले सब अण्डकोष ।
हुँदा जवानी म त रित्तिएँछु ,
कोसँग मेरो अब साट्नु जोस !
काटेर फाले सब अण्डकोष ।
हुँदा जवानी म त रित्तिएँछु ,
कोसँग मेरो अब साट्नु जोस !
आफू स्वयंको पशुतुल्य बानी,
संस्कार थेग्दैछ बनेर दानी ।
आफू बलात्कार दिनै र रात,
बोको बली दिन्छ पखाल्न पाप ।
संस्कार थेग्दैछ बनेर दानी ।
आफू बलात्कार दिनै र रात,
बोको बली दिन्छ पखाल्न पाप ।
यो अस्टमीमा अब मर्न पाऊँ ,
सन्सारको सागर तर्न पाऊँ ।
हे ममृत्युराजा ! अब टेरिदेऊ ।
मारेर अर्कै जुनि फेरिदेऊ ।
सन्सारको सागर तर्न पाऊँ ।
हे ममृत्युराजा ! अब टेरिदेऊ ।
मारेर अर्कै जुनि फेरिदेऊ ।
मेरो विद्यालय, श्री विद्येश्वर मा.वि., पादाकुलक छन्द !!
पढाई के हो थाहा नहुँदा,
गुनाई के हो चाह नहुँदा ।
जाने गर्थेँ श्री विद्येश्वर ।
श्री हो मेरो श्री विद्येश्वर ।
पीपल वरको चौतारीमा,
शीतल मनका नव दौँतरीमा ।
खेल्दै, कुद्दै जान्थेँ मन्दिर ।
यो हो मेरो श्री विद्येश्वर ।
ट्याम्के छ शीर हरिया बुट्टा ।
प्रगतिपथका सल्यानी खुट्टा ।
काखमा मेरो बस्दछ ईश्वर ।
यो हो मेरो श्री विद्येश्वर ।
गोगनेबीच चुस्त र स्फूर्त ।
ब्राम्हण क्षेत्री वैश र शुद्र ।
सब जप्छन् सत्य छ शिव सुन्दर ।
हो मेरो यो श्री विद्येश्वर ।
शीर्षक : सहीदको गुनासो 12
पढाई के हो थाहा नहुँदा,
गुनाई के हो चाह नहुँदा ।
जाने गर्थेँ श्री विद्येश्वर ।
श्री हो मेरो श्री विद्येश्वर ।
पीपल वरको चौतारीमा,
शीतल मनका नव दौँतरीमा ।
खेल्दै, कुद्दै जान्थेँ मन्दिर ।
यो हो मेरो श्री विद्येश्वर ।
ट्याम्के छ शीर हरिया बुट्टा ।
प्रगतिपथका सल्यानी खुट्टा ।
काखमा मेरो बस्दछ ईश्वर ।
यो हो मेरो श्री विद्येश्वर ।
गोगनेबीच चुस्त र स्फूर्त ।
ब्राम्हण क्षेत्री वैश र शुद्र ।
सब जप्छन् सत्य छ शिव सुन्दर ।
हो मेरो यो श्री विद्येश्वर ।
शीर्षक : सहीदको गुनासो 12
छन्द : पन्चचामर
म भूत हुँ भविस्य हुँ , र वर्तमान हुँ सधैं ।
सहीद हुँ सपूत हुँ , र मर्छु देश निम्तिमै ।
सहीद हुँ सपूत हुँ , र मर्छु देश निम्तिमै ।
विरुद्ध एक तन्त्रको, विशुद्ध लोकतन्त्र हुँ ।
म सार्वभौम देशको, पवित्र एक मन्त्र हुँ ।
म सार्वभौम देशको, पवित्र एक मन्त्र हुँ ।
जसै सिमा मिचेर यो, त्रिकोण झुक्न थाल्दछ ।
इमान सान देशको, दबेर लुक्न थाल्दछ ।
इमान सान देशको, दबेर लुक्न थाल्दछ ।
सनक्क उठ्छ रीस यो, त्रिनेत्र बल्छ माथमा ।
निशान वीरको खुँडा, छ साथ दिन्छ हातमा ।
निशान वीरको खुँडा, छ साथ दिन्छ हातमा ।
छ रक्त ज्यानमा सबै, म देशमा बगाउँछु ।
नयाँ बिहान ल्याउँदै, म देश यो सजाउँछु ।
नयाँ बिहान ल्याउँदै, म देश यो सजाउँछु ।
छ सूर्य तेज बाहुमा, छ चन्द्र ओस घाउमा ।
र बग्छ गण्डकी नशा, त शीरदेखि पाउमा ।
र बग्छ गण्डकी नशा, त शीरदेखि पाउमा ।
ल आ ! पछार मार लौ, र गोलि हान छातिमा ।
म मृत्युमा रमाउँछु , पछाडि हट्न मान्दिन ।
म मृत्युमा रमाउँछु , पछाडि हट्न मान्दिन ।
म रुन्छु आज धर्धरी, बसी चिहानमा तर ।
म देख्छु देश मक्किँदो , छ भत्किँदो सबैतिर ।
म देख्छु देश मक्किँदो , छ भत्किँदो सबैतिर ।
सपार्छु देश भन्छ जो, र बन्छ एक नम्बर ।
बिगार्न देश चम्किने, उही स्वयं छ तत्पर ।।
बिगार्न देश चम्किने, उही स्वयं छ तत्पर ।।
कविता 13
लेख्दै लेख्दिन लौ म आज कविता, के लेख्नु खै शीर्षक ?
देख्दै देख्दिन लौ म आज कविता, श्रोता र खै दर्शक ?
जान्दै जान्दिन लौ म लेख्न कविता, के दीर्घ के ? ह्रस्व के ?
छान्दै छान्दिन लौ म शब्द गतिला, के भाव के ? अर्थ के ?
देख्दै देख्दिन लौ म आज कविता, श्रोता र खै दर्शक ?
जान्दै जान्दिन लौ म लेख्न कविता, के दीर्घ के ? ह्रस्व के ?
छान्दै छान्दिन लौ म शब्द गतिला, के भाव के ? अर्थ के ?
अर्काका कविता म पढ्छु तिनमा, सद्ज्ञान, विज्ञान छ ।
आफ्ना यी कविता म पढ्छु यिनमा, अज्ञान, अज्ञान छ ।
गन्दै गन्दिन लौ म अक्षरहरू, के गन्नु ? के सार छ ?
कन्दै कन्दिन लौ म लेख्न कविता, के कन्नु ? बेकार छ ।
आफ्ना यी कविता म पढ्छु यिनमा, अज्ञान, अज्ञान छ ।
गन्दै गन्दिन लौ म अक्षरहरू, के गन्नु ? के सार छ ?
कन्दै कन्दिन लौ म लेख्न कविता, के कन्नु ? बेकार छ ।
बग्छन् रे कतिका सलल्ल कविता, दुःखान्तमा, हर्षमा ।
सक्छन् रे कतिले त काव्य गतिला, मासान्त वा वर्षमा ।
बग्दै बग्दिन लौ म बग्नु कसरी ? के पुग्छु गन्तव्यमा ?
सक्दै सक्दिन लौ म लेख्न कविता, होस् पद्य वा गद्यमा ।
सक्छन् रे कतिले त काव्य गतिला, मासान्त वा वर्षमा ।
बग्दै बग्दिन लौ म बग्नु कसरी ? के पुग्छु गन्तव्यमा ?
सक्दै सक्दिन लौ म लेख्न कविता, होस् पद्य वा गद्यमा ।
छान्छन् छन्द सुहाउँदा शिखरिणी, हुन्छन् कुनै तोटक ।
या हुन्छन् कतिका त मत्तमयुरी, शार्दूलविक्रीडित ।
छान्नै जान्दिन लौ म छन्द गतिलो, वेछन्दको गन्ध छ ।
मान्दै मान्दिन लौ म लेख्न कविता, वेढङ्गको बन्दछ ।
या हुन्छन् कतिका त मत्तमयुरी, शार्दूलविक्रीडित ।
छान्नै जान्दिन लौ म छन्द गतिलो, वेछन्दको गन्ध छ ।
मान्दै मान्दिन लौ म लेख्न कविता, वेढङ्गको बन्दछ ।
अर्को यात्री, छन्द तोटक !$
अब मन्दिरमा म त जान्न बरू ।
फलफूल प्रसाद म खान्न बरू ।
जल चन्दन पुष्प र पातीहरू,
बटुली घरमा अब लान्न बरू ।
जति मान्नु थियो अव मानिसकेँ ।
जति जान्नु थियो अव जानिसकेँ ।
मन मन्दिर हो तन यो रथको,
तन जान्छ जता मनकै पथ हो ।
मनको तनको जव भेट भयो ।
अनि जैविक मानव जन्म भयो ।
जव जन्म भयो सब मानवको ।
तव जन्म भयो सब दानवको ।
मन स्वच्छ सफा अव मानव भो ।
मन दुष्ट भए तव दानव भो ।
सब मानवको मन मन्दिरमा,
हरि, केशब, राम र बुद्ध न हो ।
रथ आशन गर्दछ जो हरि हो ।
मन शासन गर्दछ जो हरि हो ।
रथ अर्जुनको मन कृष्ण भयो,
जव कृष्ण गयो तव अर्जुन गो ।
नर वानर होस् कि नरावापति
सबको मन नै यिनको मठ हो ।
मन शान्त प्रशान्त नपारिकन,
जव खोज्दछ देव उही शठ हो ।
अब शास्त्र अरू नपढे पनि म,
अब मन्त्र अरू नरटे पनि म ।
सब मानवको मन पुज्न सकूँ ।
अनि मानवकै हित गर्न सकूँ ।
ससंकल्प अर्कै गर !%
जग्गादान पवित्र कर्म छ बडो, यो भूमिको दान हो ।
यो भन्दा पनि उच्च दान नहुने, यो काम सम्मान हो ।
धेरै टन्न छ पुग्छ लौ अब भने, भत्किन्छ है त्यो घर ।
जङ्गे पिल्लर सर्छ उत्तर भने, संकल्प अर्कै गर ।
कन्यादान उसै छ कर्म गतिलो, सन्तान फैलाउने ।
मान्छेकै नव पुष्प फुल्छ यसमा, कैल्यै नवैलाउने ।
अर्काकी बहिनी म जान्दिन भने, सप्रिन्न है त्यो घर ।
चेली बेचिन बाध्य पार्नु छ भने, संकल्प अर्कै गर ।
गाईदान पवित्र धर्म छ भनी, बोल्दैछ विज्ञान यो ।
पञ्चामृत र पञ्चगव्य यसको, घोल्दैछ विज्ञान यो ।
गाई पाल्छ, दुहेर खान्छ जसले, सप्रन्छ है त्यो नर ।
गौहत्यादि गरी कमाउनु परे, संकल्प अर्कै गर ।
विद्यादान छ पूर्ण दान जनमा, यो ज्ञानको दान हो ।
विद्यार्थी सबको र विज्ञ गुरूको, यो मान सम्मान हो ।
विद्या शासन गर्छ विश्व नभमा, अर्को यहाँ को छ र ।
चर्को शुल्क लिई पढाउनु परे, संकल्प अर्कै गर ।
पानीदान समान छैन जनमा। जे जे दियोस् दानमा ।
जन्मैमा जलदान गर्छ जसले, जाँदैन ऊ नर्कमा ।
बग्दै जान्छ म के गरौँ अब भने, सप्रिन्न है त्यो घर ।
कर्णाली यदि बेच्नु पर्दछ भने, संकल्प अर्कै गर ।
दानैबीच छ वीर्यदान यसको, शास्त्रोक्त चर्चा छ नि ।
जन्मन्छन् कति जून घाम सरिका, सन्तान उस्तै अनि ।
पुत्री पुत्र सबै समान छ भने, सप्रन्छ है त्यो घर ।
छोरी जन्मिनुपूर्व फाल्नु छ भने, संकल्प अर्कै गर ।
अर्को हो वलिदान हुन्छ यसमा, यो ज्यानको अर्पण ।
सुम्पिन्छन् कतिले त राष्ट्र हितमा, काट्दै पराई तन ।
यस्ता मानव पाइँदैन सजिलै, सत्कार गर्दै गर ।
खोल्सामा यदि लाश फाल्नु छ भने, संकल्प अर्कै गर ।
अब मन्दिरमा म त जान्न बरू ।
फलफूल प्रसाद म खान्न बरू ।
जल चन्दन पुष्प र पातीहरू,
बटुली घरमा अब लान्न बरू ।
जति मान्नु थियो अव मानिसकेँ ।
जति जान्नु थियो अव जानिसकेँ ।
मन मन्दिर हो तन यो रथको,
तन जान्छ जता मनकै पथ हो ।
मनको तनको जव भेट भयो ।
अनि जैविक मानव जन्म भयो ।
जव जन्म भयो सब मानवको ।
तव जन्म भयो सब दानवको ।
मन स्वच्छ सफा अव मानव भो ।
मन दुष्ट भए तव दानव भो ।
सब मानवको मन मन्दिरमा,
हरि, केशब, राम र बुद्ध न हो ।
रथ आशन गर्दछ जो हरि हो ।
मन शासन गर्दछ जो हरि हो ।
रथ अर्जुनको मन कृष्ण भयो,
जव कृष्ण गयो तव अर्जुन गो ।
नर वानर होस् कि नरावापति
सबको मन नै यिनको मठ हो ।
मन शान्त प्रशान्त नपारिकन,
जव खोज्दछ देव उही शठ हो ।
अब शास्त्र अरू नपढे पनि म,
अब मन्त्र अरू नरटे पनि म ।
सब मानवको मन पुज्न सकूँ ।
अनि मानवकै हित गर्न सकूँ ।
ससंकल्प अर्कै गर !%
जग्गादान पवित्र कर्म छ बडो, यो भूमिको दान हो ।
यो भन्दा पनि उच्च दान नहुने, यो काम सम्मान हो ।
धेरै टन्न छ पुग्छ लौ अब भने, भत्किन्छ है त्यो घर ।
जङ्गे पिल्लर सर्छ उत्तर भने, संकल्प अर्कै गर ।
कन्यादान उसै छ कर्म गतिलो, सन्तान फैलाउने ।
मान्छेकै नव पुष्प फुल्छ यसमा, कैल्यै नवैलाउने ।
अर्काकी बहिनी म जान्दिन भने, सप्रिन्न है त्यो घर ।
चेली बेचिन बाध्य पार्नु छ भने, संकल्प अर्कै गर ।
गाईदान पवित्र धर्म छ भनी, बोल्दैछ विज्ञान यो ।
पञ्चामृत र पञ्चगव्य यसको, घोल्दैछ विज्ञान यो ।
गाई पाल्छ, दुहेर खान्छ जसले, सप्रन्छ है त्यो नर ।
गौहत्यादि गरी कमाउनु परे, संकल्प अर्कै गर ।
विद्यादान छ पूर्ण दान जनमा, यो ज्ञानको दान हो ।
विद्यार्थी सबको र विज्ञ गुरूको, यो मान सम्मान हो ।
विद्या शासन गर्छ विश्व नभमा, अर्को यहाँ को छ र ।
चर्को शुल्क लिई पढाउनु परे, संकल्प अर्कै गर ।
पानीदान समान छैन जनमा। जे जे दियोस् दानमा ।
जन्मैमा जलदान गर्छ जसले, जाँदैन ऊ नर्कमा ।
बग्दै जान्छ म के गरौँ अब भने, सप्रिन्न है त्यो घर ।
कर्णाली यदि बेच्नु पर्दछ भने, संकल्प अर्कै गर ।
दानैबीच छ वीर्यदान यसको, शास्त्रोक्त चर्चा छ नि ।
जन्मन्छन् कति जून घाम सरिका, सन्तान उस्तै अनि ।
पुत्री पुत्र सबै समान छ भने, सप्रन्छ है त्यो घर ।
छोरी जन्मिनुपूर्व फाल्नु छ भने, संकल्प अर्कै गर ।
अर्को हो वलिदान हुन्छ यसमा, यो ज्यानको अर्पण ।
सुम्पिन्छन् कतिले त राष्ट्र हितमा, काट्दै पराई तन ।
यस्ता मानव पाइँदैन सजिलै, सत्कार गर्दै गर ।
खोल्सामा यदि लाश फाल्नु छ भने, संकल्प अर्कै गर ।
वलि 16
तिम्रो मुखमा दागबत्ती, कहिले पनि बल्दैन र ?
घिउ परालले गुम्स्याउदा, तिम्रो हड्डी गल्दैन र ?
कति काट्छौ, कति मार्छौ, कति भोज लगाउछौ ?
चितामाथि मूढा थप्दा, तिम्रो शरीर जल्दैन र ?
घिउ परालले गुम्स्याउदा, तिम्रो हड्डी गल्दैन र ?
कति काट्छौ, कति मार्छौ, कति भोज लगाउछौ ?
चितामाथि मूढा थप्दा, तिम्रो शरीर जल्दैन र ?
पेटारेको घाँटी सानो, पर्सेपछी मार्यौ होइन ?
सुङुर दाइको घाँटी ठूलो, मुटु रोपी मार्यौ होइन ?
सुङुर दाइको घाँटी ठूलो, मुटु रोपी मार्यौ होइन ?
आफ्ना छोरा पोस्नलाइ, अरुका छोरा काट्नेहरू !
लाम्कानेको आन्द्राभुडी, हेर्दाहेर्दै तार्यौ होइन ?
लाम्कानेको आन्द्राभुडी, हेर्दाहेर्दै तार्यौ होइन ?
सानो, फुच्छे कुखुरोलाइ रेटीरेटी फालेपछी,
अग्लो, ठूलो राङोलाइ हम्मर ठोकी ढालेपछी,
जीवो जीवस्व जीवनम र संस्कृतिको कुरा गर्छौ,
भेडा, च्याङ्रा, बङुरलाइ कुकरभित्र गालेपछी ?
अग्लो, ठूलो राङोलाइ हम्मर ठोकी ढालेपछी,
जीवो जीवस्व जीवनम र संस्कृतिको कुरा गर्छौ,
भेडा, च्याङ्रा, बङुरलाइ कुकरभित्र गालेपछी ?
मूर्ख सबै बुद्ध भए ? भेडा वलि दिएपछी ?
सम्भोगादि कम भयो त ? हंस वलि दिएपछी ?
तिमीभित्रै पशुत्व छ, खोजी खोजी वलि देऊ न ।
बलात्कारी नासिए त ? बोका वलि दिएपछी ?
सम्भोगादि कम भयो त ? हंस वलि दिएपछी ?
तिमीभित्रै पशुत्व छ, खोजी खोजी वलि देऊ न ।
बलात्कारी नासिए त ? बोका वलि दिएपछी ?
मेरो अक्षरव्रह्म आज किन हो, उल्टो, उभिन्डो
भयो ।
उल्टै बुद्धि भयो र शीर पनि यो, काँचो कुभिन्डो
भयो ।
मेरा शव्द सबै सुनामिसरी छन् , यी वाक्यमा रीस
झन् ।
सुल्टा प्रश्न म गर्छु, उत्तरहरू, उल्टा सबै
आज छन् ।
जे राम्रो उसमा सधैं मन रमे, त्यो राम वा काम
हो ?
जे देख्यो उसमा सधैं मन गए, त्यो कृष्ण वा तृष्ण
हो ?
के हो यो भगवान तत्त्व भनिने, देखिन्न जानिन्न
खै ?
छिट्टै आज तुरुन्त जान्न नसके, पूजिन्न मानिन्न
है ।
तेरै सृष्टि अरे सबै जगत यो, यी मूर्ख जो भन्दछन्
।
बुझ्दैनन् कि कसो, पुजी शिवसती, झन् मूर्ख यी
बन्दछन् ।
तेरो त्यो घर मोठ, मन्दिर भए, कल्ले बनायो घर
?
तेरो मूर्ति शरीर हो यदि भने, कल्ले बनायो तर
?
तेरो बाउ म हुँ, र मातृ पनि हुँ, त्यो जन्मदाता
म हुँ ।
तेरो चामल, अक्षता, जल दिने, त्यो अन्नदाता म
हुँ ।
तेरो रक्त मभित्र बग्दछ भने, सुख्खा बनी बस्छु
म ।
तेरो प्राण मभित्र चल्दछ भने, लैजा बरू मर्छु
म ।
केको फूर्ति लगाउँछस् घरिघरी, यौटा म हुँ भन्दछस्
?
लुक्दै भित्र कताकता मनबिसे, द्यौता म हुँ भन्दछस्
र ?
लौ आ ! तर्क गरौं, सदृश्य अब लौ, एकान्त जम्मा
भई ।
तेरो ईश म हुँ कि ईश्वर तँ होस् रु जानून् सबै
मूर्ख यी !
निर्मला पन्त 18
छँदा प्राण तातो, सुके शब्द सारा ।
गइन् शुन्यतामा र आत्मा करायो ।
बचेका अरू निर्मला लौ न आओ ।
सडेको, हरामी, छली त्यो समाओ ।
गइन् शुन्यतामा र आत्मा करायो ।
बचेका अरू निर्मला लौ न आओ ।
सडेको, हरामी, छली त्यो समाओ ।
भई एक ढिक्का, बनी एक दुर्गा ।
सबै मातृको शक्ति हुङ्कार ल्याओ ।
बनी बाघ जस्तै, चिथोर्दै र मार्दै,
समातेर पापी, पछारेर आओ ।
सबै मातृको शक्ति हुङ्कार ल्याओ ।
बनी बाघ जस्तै, चिथोर्दै र मार्दै,
समातेर पापी, पछारेर आओ ।
भयो न्यायको मृत्यु, अन्याय छायो ।
गयो मान सम्मान, अस्तित्व भाग्यो ।
कठै ! निर्मला जो अरू हुर्कदैछन् ।
नजीरै बनी अस्मिता लौ बचाओ ।
गयो मान सम्मान, अस्तित्व भाग्यो ।
कठै ! निर्मला जो अरू हुर्कदैछन् ।
नजीरै बनी अस्मिता लौ बचाओ ।
प्रश्नोत्तर 19
कति सजिलो छ शिक्षक बन्न ?
जति सजिलो छ बारि खन्न ।
कति सजिलो छ शिक्षक बन्न ?
जति सजिलो छ बारि खन्न ।
कता छ बारि ? कता छ खेत ?
नववालकको दिमाग के त ?
नववालकको दिमाग के त ?
मलजल के हो ? बिऊ के को ?
मलजल संस्कार, ग्यान बिऊ हो ।
मलजल संस्कार, ग्यान बिऊ हो ।
हलो कोदालो कता छ साथी ?
शिक्षक अनुभब, किताब, कापी ।
शिक्षक अनुभब, किताब, कापी ।
झार उखेल्नु? गोड्नु र मेल्नु ?
समय समयमा परीक्षा पेल्नु ।
समय समयमा परीक्षा पेल्नु ।
फूल पनि फुल्छ ? फल पनि लाग्छ ?
के हो त फूल ? के हो त फल ?
के हो त फूल ? के हो त फल ?
शिक्षित ब्यक्ति, रास्ट्रको फूल ।
सभ्य समाज, विश्वको फल ।
सभ्य समाज, विश्वको फल ।
मौसम 20
मौसमले मतिर क्यामेरा तेर्सायो,
मैले पनि मौसमतिर गरेँ त्यस्तै ।
मौसमले मतिर बिजुली चम्कायो,
मैले पनि मौसमतिर गरेँ त्यस्तै ।
दुबैले फोटा साटासाट गर्यौ,
म र मौसम उस्तै उस्तै ।
मैले पनि मौसमतिर गरेँ त्यस्तै ।
मौसमले मतिर बिजुली चम्कायो,
मैले पनि मौसमतिर गरेँ त्यस्तै ।
दुबैले फोटा साटासाट गर्यौ,
म र मौसम उस्तै उस्तै ।
यता आँसु झरेछ, उता पानी परेछ ।
यता मन खुलेछ, उता गगन खुलेछ ।
छिनमै रुने, छिनमै हास्ने,
छिनछिनमै परिवर्तन हुने,
म र मौसम उस्तै उस्तै ।
यता मन खुलेछ, उता गगन खुलेछ ।
छिनमै रुने, छिनमै हास्ने,
छिनछिनमै परिवर्तन हुने,
म र मौसम उस्तै उस्तै ।
श्री हरि 21
पूर्वै जन्म कता कता वितिगयो थाहा कसोरी हुने ?
अर्को जन्म त हुन्छ वा नभइ नै बित्नेछ व्यर्थै जुनी ।
यो वेला बिचामा बसेर घरमा सोच्छु म धेरै घडि ।
के के हुँ ? अथवा म को छु अहिले ? हुँ को म ? भन्द्यौ हरि ।
अर्को जन्म त हुन्छ वा नभइ नै बित्नेछ व्यर्थै जुनी ।
यो वेला बिचामा बसेर घरमा सोच्छु म धेरै घडि ।
के के हुँ ? अथवा म को छु अहिले ? हुँ को म ? भन्द्यौ हरि ।
बच्चो, बालक काखमा तनतनी चुस्तै विगौते दूध ।
कान्छो हो सबको र भाइ घरको गाली नगर्नू बुझ ।
भान्जो, नाति, पनाति, पुत्र रुपमा नाचेंछु धेरै घडि ।
के के हुँ ? अथवा म को छु अहिले ? हुँ को म ? भन्द्यौ हरि ।
कान्छो हो सबको र भाइ घरको गाली नगर्नू बुझ ।
भान्जो, नाति, पनाति, पुत्र रुपमा नाचेंछु धेरै घडि ।
के के हुँ ? अथवा म को छु अहिले ? हुँ को म ? भन्द्यौ हरि ।
विद्यार्थी भइयो र साथी भइयो जो मित्रका साथमा ।
काका, दाजु, फुपाजु, प्रेमी भइयो वैंशालु तीं वर्षमा ।
काले, चोर भने कुपुत्र, भतुवा भन्थे त नाना थरी ।
के के हुँ ? अथवा म को छु अहिले ? हुँ को म ? भन्द्यौ हरि ।
काका, दाजु, फुपाजु, प्रेमी भइयो वैंशालु तीं वर्षमा ।
काले, चोर भने कुपुत्र, भतुवा भन्थे त नाना थरी ।
के के हुँ ? अथवा म को छु अहिले ? हुँ को म ? भन्द्यौ हरि ।
गोठालो, हलिया, कमाल भरिया, घाँसे र ढाक्रे अनि ।
खेतालो बलियो र लेखक मिठो, नेता र मामा पनि ।
सालो, शिक्षक शान्त, शत्रु सुरिलो भन्थे सबै त्यो घडि ।
के के हुँ ? अथवा म को छु अहिले ? हुँ को म ? भन्द्यौ हरि ।
खेतालो बलियो र लेखक मिठो, नेता र मामा पनि ।
सालो, शिक्षक शान्त, शत्रु सुरिलो भन्थे सबै त्यो घडि ।
के के हुँ ? अथवा म को छु अहिले ? हुँ को म ? भन्द्यौ हरि ।
स्वामि श्री, पति जी, महेश्वर भनिन् अर्धाङ्गिनीले जव ।
ज्वाइँ, जेठु, भिनाजु आदि कहियो बढ्दै गएछन् पद ।
तन्नेरी, कसिलो, जवान, रसिलो बोल्थे नसुन्ने गरी ।
के के हुँ ? अथवा म को छु अहिले ? हुँ को म ? भन्द्यौ हरि ।
ज्वाइँ, जेठु, भिनाजु आदि कहियो बढ्दै गएछन् पद ।
तन्नेरी, कसिलो, जवान, रसिलो बोल्थे नसुन्ने गरी ।
के के हुँ ? अथवा म को छु अहिले ? हुँ को म ? भन्द्यौ हरि ।
जन्म्यो पुत्र लहेर वर्ष दिनमा पुत्री उसै सुन्दरी ।
बाबा श्री अथवा बुबा भनिभनी खेल्दै र कुद्धै गरी ।
सम्बन्धी भइयो त पुत्रतिरको सम्धी त एकै घडि ।
के के हुँ ? अथवा म को छु अहिले ? हुँ को म ? भन्द्यौ हरि ।
बाबा श्री अथवा बुबा भनिभनी खेल्दै र कुद्धै गरी ।
सम्बन्धी भइयो त पुत्रतिरको सम्धी त एकै घडि ।
के के हुँ ? अथवा म को छु अहिले ? हुँ को म ? भन्द्यौ हरि ।
बाबामाथि नयाँ विशेषण थपी भन्थे हजुर्बा बूढो ।
थोते बा, ससुरो, नसे र सुकुटे, ¥याले, सिगाने बूढो ।
भङ्जाहा, झुसिले छ यो कचकचे सुन्छु म सुत्ने घडि ।
के के हुँ ? अथवा म को छु अहिले ? हुँ को म ? भन्द्यौ हरि ।
थोते बा, ससुरो, नसे र सुकुटे, ¥याले, सिगाने बूढो ।
भङ्जाहा, झुसिले छ यो कचकचे सुन्छु म सुत्ने घडि ।
के के हुँ ? अथवा म को छु अहिले ? हुँ को म ? भन्द्यौ हरि ।
नामै मात्र अनेकका हुनपुगे सिङ्गो छु है एउटा ।
खुट्टादेखि सुरु र शीर बिचमा लिङ्गो छु है एउटा ।
अण्डा भित्र रही कराइरहने चल्लोसरिको म त ।
संस्कारी धनको र पितृ तनको डल्लोसरिको म त ।
खुट्टादेखि सुरु र शीर बिचमा लिङ्गो छु है एउटा ।
अण्डा भित्र रही कराइरहने चल्लोसरिको म त ।
संस्कारी धनको र पितृ तनको डल्लोसरिको म त ।
जन्मै मृत्यु र धर्म कर्म बिचमा संस्कार धेरै थरी ।
जे जे भन्दछ त्यो उही समयले त्यै गर्छु वर्षैभरी ।
बोल्यो आज उही घुमेर घडिमा टिक् टिक् गरी बेस्सरी ।
जन्म्यो पुस्तक यो यही समयमा सुम्पन्छु है श्री हरी ।
जे जे भन्दछ त्यो उही समयले त्यै गर्छु वर्षैभरी ।
बोल्यो आज उही घुमेर घडिमा टिक् टिक् गरी बेस्सरी ।
जन्म्यो पुस्तक यो यही समयमा सुम्पन्छु है श्री हरी ।
नारी दिवस 12
आधा समुद्र हाम्रो भन्छ्यौ,
वानरको सेतु देख्दिनौ दिदी ?
आधा आकाश हाम्रो भन्छौ,
राहु र केतु देख्दिनौ दिदी ?
वानरको सेतु देख्दिनौ दिदी ?
आधा आकाश हाम्रो भन्छौ,
राहु र केतु देख्दिनौ दिदी ?
यता जान्छ्यौ, बैठक बस्छौ,
उता कुद्छ्यौ, भाषण गर्छौ
मुख्य कारण पितृसत्ता ठान्छ्यौ,
मातृको हेतु देख्दिनौ दिदी ?
गाडीका सिटमा बीस प्रतिशत माग्छ्यौ,
सार्वजनिक सेवामा तेत्तीस,
राजनीतिमा चालीस प्रतिशत माग्छ्यौ,
काल्पनिक आकाशमा पचास ।
सार्वजनिक सेवामा तेत्तीस,
राजनीतिमा चालीस प्रतिशत माग्छ्यौ,
काल्पनिक आकाशमा पचास ।
तिम्रै पाठेघरमा महिला भ्रूणको
शत प्रतिशत संरक्षण छैन,
आफ्नै कोखबाट छोरीको गर्भपतन,
आफैं देख्दिनौ दिदी ?
अनैतिक दृष्टान्त 23
गतिशून्य मतिन्यून, ठडिइरहन्छ निरन्तर,
मरेको वृक्षको हाँगो, नसुकेको कहाँ छ र !
मरेको वृक्षको हाँगो, नसुकेको कहाँ छ र !
देखिन्छ गुणीको दोष, गुणका रासमा पनि,
स्वास्नी फिर्ता गर्यौ राम !, धोबीले भनेकै छ नि ।
स्वास्नी फिर्ता गर्यौ राम !, धोबीले भनेकै छ नि ।
प्रायको लोकमा हुन्छ, एकैनास समुन्नती,
नेता नेपालका हेर, सम्पत्ती कति हो कति ।
नेता नेपालका हेर, सम्पत्ती कति हो कति ।
मिलेर काम गर्नाले, सधैं हुदैन फाइदा,
बाख्रा नारेर दुईटा, जोत्यौ खेत यदाकदा ?
बाख्रा नारेर दुईटा, जोत्यौ खेत यदाकदा ?
योग्यस्थानबिषे मान, धेरैले छैन पाएको,
वासुदेब बसी जेल, छैन नेल लगाएको ?
वासुदेब बसी जेल, छैन नेल लगाएको ?
विपक्षी कार्यकर्तामा, अर्ति गाली बिझाउँछ,
दूधै नपिएको सर्प, पनि विष बगाउँछ ।
दूधै नपिएको सर्प, पनि विष बगाउँछ ।
चित्रभित्र मित्र कृष्ण @$
उसले बाहिर बनायो वा मैले भित्र बनाएँ ?
ऊ अचल बसिरह्यो र मैले उसको चित्र बनाएँ ।
कसले कसलाई बनायो कसलाई पत्तो छ यहाँ ?
ऊ बेकार बसिरह्यो र मैले उसको चित्र बनाएँ ।
उसका पनि आमाहरु रहेछन् मेरा जस्तै, दुरुस्तै ।
मैले आमा फेरिन, उसले आमा फेरेको चित्र बनाएँ ।
उसकी पनि प्रेमिका रहिछ, मेरी जस्तै, दुरुस्तै ।
मैले उनैलाई स्वीकारेँ, उसले अर्कै रोजेको चित्र बनाएँ ।
उसका पनि स्वजन रहेछन् मेरा पनि दूर्जन छन् कडा कडा ।
मैले दूर्जन मारिन, उसले स्वजन मारेको चित्र बनाएँ ।
कति होच्याउनु ,कति गालि गर्नु, कति काले चोर भन्नु ,
धूलो र पानीले च्यातिने वेलामा चित्रलाई मित्र बनाएँ ।
उसले मलाई बनायो वा मैले उसलाई बनाएँ ?
गलेर थाकेर मर्ने बेलामा चित्रलाई मित्र बनाएँ
नेपाल आमा @%
कतै दुष्ट चाला छिमेकीहरूका ।
कतै वक्र इच्छा पराईहरुका ।
बरू गाभ इच्छा र साझा बनाऊ,
नगाभेर नेपाल आमा बचाऊ ।
सबै पुत्र पुत्री सबै इष्टमित्र ।
मिली आज जम्मै भई एक ढिक्का ।
गरी दृढ संकल्प खाका बनाऊ,
नबाझेर नेपाल आमा बचाऊ ।
बरु भोक भोकै अरुको भलाई,
गरौं कर्म प्यारो सबै दाजुभाइ ।
बरू आज बाँडी जति जे छ खाऊ ।
नबाँडेर नेपाल आमा बचाऊ ।
बरू आज काटी मलाई पकाऊ ।
बरू बाँड चोक्टा निचोरेर खाऊ ।
रमाई रमाई मलाई पचाऊ ।
नकाटेर नेपाल आमा बचाऊ ।
कतै जन्ति जाँदा कसैको मलामी ।
कतै बाढी वर्षा कसैको खरानी ।
बरू साट पीडा उसैमा रमाऊ ।
नसाटेर नेपाल आमा बचाऊ ।
मिलन @^
पूर्व पश्चिम राजमार्गको बीचमा,
उत्तर दक्षिण लमतन्न भएर,
रात बिताउन मन छ ।
सडक माथि सडक जस्तै भएर,
उसैसँग मिल्न मन छ ।
आनन्दसँग सुत्न मन छ,
ऊ सुते जस्तै ।
तर के गर्नु, मर्छु र मात्रै पो !
ब्युँझिए पछि तिनै सडक मुनिका
नदी खोलामा बग्न मन छ ।
नदी भित्र नदी जस्तै भएर ।
उनैसित मिल्न मन छ ।
आनन्दसँग बग्न मन छ,
उनी बगे जस्तै ।
तर के गर्नु, मर्छु र मात्रै पो !
नदीको कुनै अग्लो भीरको टुप्पामा गएर,
त्यतै भएका रुखमा चढी आकाश छुन मन छ ।
त्यहाँबाट उढेर अझै माथि गई
उही बेगले तल झरेर,
ढुङ्गा माटोमा मिल्न मन छ ।
ती मिलेका ढुङ्गा माटो जस्तै ।
तर के गर्नु, मर्छु र मात्रै पो !
चण्डेनी प्रार्थना @&
छ रिस राग चित्तमा, त्यो चूर्ण पार चण्डेनी ।
अपूर्ण जो छ बुद्धिमा, त्यो पूर्ण पार चण्डेनी ।
गुरूहरू बनिरहुन्, ती देवका वृहष्पति ।
सदा तयारी ज्ञानको, गुरूआमा सरस्वती ।
छ अल्प सीप चेतना, प्रचण्ड पार चण्डेनी ।
छ खण्ड खण्ड सोचमा, अखण्ड पार चण्डेनी ।
समाज देश विश्वको, म हित कार्यमा रहूँ ।
वनस्पति र प्राणीमा म प्रित गाँस्नमा रमू ।
म कोपिला छु चञ्चले, र फुल्न देऊ चण्डेनी ।
सुसभ्य, स्वास्थ्य, शान्तिको, सुवास देऊ चण्डेनी ।
जता म जाऊँ विश्वमा, भविश्यमा रमी रमी ।
त्यता चिनाऊँ चण्डेनी, सगौरव बनी बनी ।
छ सूत्र वीज जीवको, दुरुस्त पार चण्डेनी
छ प्यास औधि ज्ञानको, त्यो तृप्त पार चण्डेनी ।
वेहालतन्त्रको शिक्षक 28
उसले बाहिर बनायो वा मैले भित्र बनाएँ ?
ऊ अचल बसिरह्यो र मैले उसको चित्र बनाएँ ।
कसले कसलाई बनायो कसलाई पत्तो छ यहाँ ?
ऊ बेकार बसिरह्यो र मैले उसको चित्र बनाएँ ।
उसका पनि आमाहरु रहेछन् मेरा जस्तै, दुरुस्तै ।
मैले आमा फेरिन, उसले आमा फेरेको चित्र बनाएँ ।
उसकी पनि प्रेमिका रहिछ, मेरी जस्तै, दुरुस्तै ।
मैले उनैलाई स्वीकारेँ, उसले अर्कै रोजेको चित्र बनाएँ ।
उसका पनि स्वजन रहेछन् मेरा पनि दूर्जन छन् कडा कडा ।
मैले दूर्जन मारिन, उसले स्वजन मारेको चित्र बनाएँ ।
कति होच्याउनु ,कति गालि गर्नु, कति काले चोर भन्नु ,
धूलो र पानीले च्यातिने वेलामा चित्रलाई मित्र बनाएँ ।
उसले मलाई बनायो वा मैले उसलाई बनाएँ ?
गलेर थाकेर मर्ने बेलामा चित्रलाई मित्र बनाएँ
नेपाल आमा @%
कतै दुष्ट चाला छिमेकीहरूका ।
कतै वक्र इच्छा पराईहरुका ।
बरू गाभ इच्छा र साझा बनाऊ,
नगाभेर नेपाल आमा बचाऊ ।
सबै पुत्र पुत्री सबै इष्टमित्र ।
मिली आज जम्मै भई एक ढिक्का ।
गरी दृढ संकल्प खाका बनाऊ,
नबाझेर नेपाल आमा बचाऊ ।
बरु भोक भोकै अरुको भलाई,
गरौं कर्म प्यारो सबै दाजुभाइ ।
बरू आज बाँडी जति जे छ खाऊ ।
नबाँडेर नेपाल आमा बचाऊ ।
बरू आज काटी मलाई पकाऊ ।
बरू बाँड चोक्टा निचोरेर खाऊ ।
रमाई रमाई मलाई पचाऊ ।
नकाटेर नेपाल आमा बचाऊ ।
कतै जन्ति जाँदा कसैको मलामी ।
कतै बाढी वर्षा कसैको खरानी ।
बरू साट पीडा उसैमा रमाऊ ।
नसाटेर नेपाल आमा बचाऊ ।
मिलन @^
पूर्व पश्चिम राजमार्गको बीचमा,
उत्तर दक्षिण लमतन्न भएर,
रात बिताउन मन छ ।
सडक माथि सडक जस्तै भएर,
उसैसँग मिल्न मन छ ।
आनन्दसँग सुत्न मन छ,
ऊ सुते जस्तै ।
तर के गर्नु, मर्छु र मात्रै पो !
ब्युँझिए पछि तिनै सडक मुनिका
नदी खोलामा बग्न मन छ ।
नदी भित्र नदी जस्तै भएर ।
उनैसित मिल्न मन छ ।
आनन्दसँग बग्न मन छ,
उनी बगे जस्तै ।
तर के गर्नु, मर्छु र मात्रै पो !
नदीको कुनै अग्लो भीरको टुप्पामा गएर,
त्यतै भएका रुखमा चढी आकाश छुन मन छ ।
त्यहाँबाट उढेर अझै माथि गई
उही बेगले तल झरेर,
ढुङ्गा माटोमा मिल्न मन छ ।
ती मिलेका ढुङ्गा माटो जस्तै ।
तर के गर्नु, मर्छु र मात्रै पो !
चण्डेनी प्रार्थना @&
छ रिस राग चित्तमा, त्यो चूर्ण पार चण्डेनी ।
अपूर्ण जो छ बुद्धिमा, त्यो पूर्ण पार चण्डेनी ।
गुरूहरू बनिरहुन्, ती देवका वृहष्पति ।
सदा तयारी ज्ञानको, गुरूआमा सरस्वती ।
छ अल्प सीप चेतना, प्रचण्ड पार चण्डेनी ।
छ खण्ड खण्ड सोचमा, अखण्ड पार चण्डेनी ।
समाज देश विश्वको, म हित कार्यमा रहूँ ।
वनस्पति र प्राणीमा म प्रित गाँस्नमा रमू ।
म कोपिला छु चञ्चले, र फुल्न देऊ चण्डेनी ।
सुसभ्य, स्वास्थ्य, शान्तिको, सुवास देऊ चण्डेनी ।
जता म जाऊँ विश्वमा, भविश्यमा रमी रमी ।
त्यता चिनाऊँ चण्डेनी, सगौरव बनी बनी ।
छ सूत्र वीज जीवको, दुरुस्त पार चण्डेनी
छ प्यास औधि ज्ञानको, त्यो तृप्त पार चण्डेनी ।
वेहालतन्त्रको शिक्षक 28
म घुम्थेँ, म डुल्थेँ र सल्लाह दिन्थेँ ।
नयाँ ज्ञान बाँड्दै पुराना म लिन्थेँ ।
न नौनी, न मोही, म रित्तो भएँछु,
म दानी नबन्दै मदानी बनेँछु ।
नयाँ ज्ञान बाँड्दै पुराना म लिन्थेँ ।
न नौनी, न मोही, म रित्तो भएँछु,
म दानी नबन्दै मदानी बनेँछु ।
कहाँ बन्छ खाना पकाए नजानी ।
कतै मात्र चोक्टा, कतै शुद्ध पानी ।
म सोच्थेँ म मीठो मसाला म बन्छु,
मसाला नबन्दै म साला भएँछु ।
कतै मात्र चोक्टा, कतै शुद्ध पानी ।
म सोच्थेँ म मीठो मसाला म बन्छु,
मसाला नबन्दै म साला भएँछु ।
छ यो विश्व व्रम्हाण्ड साझा सबैको,
भनी लेख लेख्थेँ थरैको, घरैको ।
अरू देश पढ्दा र नेपाल बुझ्दा,
म देशी नबन्दै विदेशी भएँछु ।
भनी लेख लेख्थेँ थरैको, घरैको ।
अरू देश पढ्दा र नेपाल बुझ्दा,
म देशी नबन्दै विदेशी भएँछु ।
न काली, न गोरी सबै एक भन्थेँ ।
न ठूले न साने, सबै जान भन्थेँ ।
अशिक्षा पछार्दा र शिक्षा उघार्दा,
म साने नबन्दै मसाने भएँछु ।
न ठूले न साने, सबै जान भन्थेँ ।
अशिक्षा पछार्दा र शिक्षा उघार्दा,
म साने नबन्दै मसाने भएँछु ।
शीर्षक: तुलना 29
त्रिवेणी र योनी रहेछन् दुरुस्तै ।
दुवै जन्मदाता रहेछन् दुरुस्तै ।
पखालेर मैलो, बनी शुद्ध कूल,
भरी ब्रह्मनाला बहेछन् दुरुस्तै ।
पखालेर मैलो, बनी शुद्ध कूल,
भरी ब्रह्मनाला बहेछन् दुरुस्तै ।
मृगौला दुई, एक अण्डा नलीले,
त्रिवेणी बन्यो तीन मिल्दा नदीले ।
इडा, पिङ्गला औ सुसुम्ना नसाले,
बनाई त्रिवेणी बगेछन् दुरुस्तै ।
त्रिवेणी बन्यो तीन मिल्दा नदीले ।
इडा, पिङ्गला औ सुसुम्ना नसाले,
बनाई त्रिवेणी बगेछन् दुरुस्तै ।
लिई पेटमा मास नौसम्म भारी,
दिई जन्म नौलो, धरा धन्य पारी ।
मरी जान्छ मान्छे, सुताई चितामा,
पुनर्जन्म दिँदै गएछन् दुरुस्तै ।
दिई जन्म नौलो, धरा धन्य पारी ।
मरी जान्छ मान्छे, सुताई चितामा,
पुनर्जन्म दिँदै गएछन् दुरुस्तै ।
जहाँबाट जन्म्यो बिना वस्त्र चोली,
उही स्थानमा दागबत्ती नबोली ।
छ संकेत धेरै त्रिवेणीहरुमा,
र संस्कार हाम्रा बनेछन् दुरुस्तै ।
उही स्थानमा दागबत्ती नबोली ।
छ संकेत धेरै त्रिवेणीहरुमा,
र संस्कार हाम्रा बनेछन् दुरुस्तै ।
घटाकास उस्तै र आकाश उस्तै,
ऋतुमासकालीन वर्षात उस्तै ।
कहिल्यै नसुक्ने दुबै मूल पानी,
दुबै प्राणदाता भएछन् दुरुस्तै ।
ऋतुमासकालीन वर्षात उस्तै ।
कहिल्यै नसुक्ने दुबै मूल पानी,
दुबै प्राणदाता भएछन् दुरुस्तै ।
दुबै स्थानमा पार्वती अङ्ग उस्तै ।
गरि स्थापना शैवका लिङ्ग उस्तै ।
यहीँ हुन्छ काम, यहीँ बन्छ धाम,
दुबै खोँचमा नै बसेछन् दुरुस्तै ।
गरि स्थापना शैवका लिङ्ग उस्तै ।
यहीँ हुन्छ काम, यहीँ बन्छ धाम,
दुबै खोँचमा नै बसेछन् दुरुस्तै ।
कुनै मूर्ख आई बलात्कार गर्दा,
र बिज्ञान मातेर भित्तो चिथोर्दा,
कठै वेदना ती सहेछन् दुरुस्तै ।
नमिल्दो कहानी कहेछन् दुरुस्तै ।
र बिज्ञान मातेर भित्तो चिथोर्दा,
कठै वेदना ती सहेछन् दुरुस्तै ।
नमिल्दो कहानी कहेछन् दुरुस्तै ।
शीर्षक ः बसाइँ,
छन्द ः शिखरिणी 30
थियो यौटा सानो घर नजिकमा कूप गतिलो ।
म खान्थेँ पानी त्यो कलकल गरी खूब रसिलो ।
बिना चौताराको वर पनि थियो माथि घरमा ।
म हाल्थेँ अँगालो तर पनि कहाँ अट्नु करमा ।
वनैका छेवैमा अलिक वर नै ओखर हुने ।
म टिप्थेँ पोल्टामा टपटप गरी बेर नहुने ।
निबाराका दाना कति मह हुने धेर गुलियो ।
गयो टिप्यो खायो रनवन गरी भोक भुलियो ।
जुठेल्नामा फल्थे अति रस हुने आरु बखडा ।
तिनै हुन्थे मेरा किसमिसहरू काजु छगडा ।
हुने काँक्रा फर्सी कति कति बडा अम्मन हुने ।
हुने गिठ्ठा धेरै अनि तरुल ती पौष्टिक हुने ।
दुनामा जन्मिन्थे कुश ऋषिहरू मोटकहरू ।
गह्रामा गुञ्जिन्थे कति शिखरिणी तोटकहरू ।
अगेनामा घुम्थे वरपर गरी यज्ञ र चरु ।
र खोपामा सुत्थे ऋषि कृति महाँभारतहरू ।
सबै छोडेँ आएँ सहर म पसेँ ज्यान छ यता ।
पुराना सम्झौता मन र सपनी ध्यान छ उता ।
बसाइँ सर्दामा पर पर हुने मात्र तन यो ।
सबै सम्झी एक्लै धुरुधुरु रुने मात्र मन हो ।
मेरा टारी बारी निरस नबने है घरिघरि ।
मेरा कान्ला आली विरह नसुसाए घरिघरि ।
तिमी मेरो स्वामी मन र मुटुमा राज गर लौ ।
हिजो जस्तो गथ्र्यौ अव पनि उही आज गर लौ ।
लाटीको माया #!
थियो वाल्यकालै म बस्थें नबोली ।
थिए मित्र धेरै र खेल्थें नबोली ।
सुने जन्म नौलो भयो रे उनैको ,
गएँ बच्ची हेर्न म एक्लै नबोली ।
सुतेकी रहिछन् उनी मस्त साथ ,
बसें बेर धेरै दुवै नेत्र खोली ।
पुग्यो नीद टन्नै भयो पेट रित्तो ,
र हेरिन् मलाई नबोली नबोली ।
यता खेतबारी उता सम्म चौर ,
बितायौं उमेरै छँदामा कुदेर ।
न पढ्ने न लेख्ने न कापी न ठेली ,
र हुर्की गएछौं नबोली नबोली ।
लजाइन् र हेरिन् मलाई नबोली ।
गरिन् जो इशारा नबोली नबोली ।
म दैडें बडो गर्वले बोल्नलाई ,
सुके शव्द सारा र फर्कें नबोली ।
रमाएँछु धेरै र आत्मा खुशी भो ।
डराएँछु थोरै र आत्मा दुखी भो ।
गएँ भोलि साँझ उनैसँग भेट्न ,
ग¥यौं बात धेरै नबोली नबोली ।
भयो भेट हाम्रो लगातार फेरि ,
बिते साँझ धेरै नबोली नबोली ।
म सुन्थे कुरा ती उनी भन्दिनन् जो ,
उनी ’हुन्छ’ भन्थिन् नबोली नबोली ।
कला त्यो उनैको नहाँसी नहेर्ने ।
दुवै नेत्रमा नेत्र गाँसेर हेर्ने ।
भयौं एक जोडी, भयो एक ज्यान ,
भए पुत्र पुत्री नबोली नबोली ।
दिइन् हात धेरै, दिइन् साथ मेरै ।
सधैं काम गर्थिन् बिहानै सबेरै ।
विरामी परेकी कहिल्यै थिइनन्,
“म सञ्चै छु’ भन्थिन् नबोली नबोली ।
सकिन् काम धन्दा हिजो साँझ फेरि ।
निकै बेर हेरिन् मलाई नबोली ।
विदा भै गइन् जो नबोली नबोली ।
सुताएँ चितामा नबोली नबोली ।
दिएँ दागबत्ती सलाई जलाई ।
भइन् राख एक्लै नबोली नबोली ।
पखालेँ चिता खै १ पखालिन्न याद ।
म सम्झिन्छु एक्लै नबोली नबोली ।
अजिब समय 32
थियो वाल्यकालै म बस्थें नबोली ।
थिए मित्र धेरै र खेल्थें नबोली ।
सुने जन्म नौलो भयो रे उनैको ,
गएँ बच्ची हेर्न म एक्लै नबोली ।
सुतेकी रहिछन् उनी मस्त साथ ,
बसें बेर धेरै दुवै नेत्र खोली ।
पुग्यो नीद टन्नै भयो पेट रित्तो ,
र हेरिन् मलाई नबोली नबोली ।
यता खेतबारी उता सम्म चौर ,
बितायौं उमेरै छँदामा कुदेर ।
न पढ्ने न लेख्ने न कापी न ठेली ,
र हुर्की गएछौं नबोली नबोली ।
लजाइन् र हेरिन् मलाई नबोली ।
गरिन् जो इशारा नबोली नबोली ।
म दैडें बडो गर्वले बोल्नलाई ,
सुके शव्द सारा र फर्कें नबोली ।
रमाएँछु धेरै र आत्मा खुशी भो ।
डराएँछु थोरै र आत्मा दुखी भो ।
गएँ भोलि साँझ उनैसँग भेट्न ,
ग¥यौं बात धेरै नबोली नबोली ।
भयो भेट हाम्रो लगातार फेरि ,
बिते साँझ धेरै नबोली नबोली ।
म सुन्थे कुरा ती उनी भन्दिनन् जो ,
उनी ’हुन्छ’ भन्थिन् नबोली नबोली ।
कला त्यो उनैको नहाँसी नहेर्ने ।
दुवै नेत्रमा नेत्र गाँसेर हेर्ने ।
भयौं एक जोडी, भयो एक ज्यान ,
भए पुत्र पुत्री नबोली नबोली ।
दिइन् हात धेरै, दिइन् साथ मेरै ।
सधैं काम गर्थिन् बिहानै सबेरै ।
विरामी परेकी कहिल्यै थिइनन्,
“म सञ्चै छु’ भन्थिन् नबोली नबोली ।
सकिन् काम धन्दा हिजो साँझ फेरि ।
निकै बेर हेरिन् मलाई नबोली ।
विदा भै गइन् जो नबोली नबोली ।
सुताएँ चितामा नबोली नबोली ।
दिएँ दागबत्ती सलाई जलाई ।
भइन् राख एक्लै नबोली नबोली ।
पखालेँ चिता खै १ पखालिन्न याद ।
म सम्झिन्छु एक्लै नबोली नबोली ।
अजिब समय 32
उनको र मेरो समय अब अजिब हुनेछ ।
दुबैको सास अब नजिक हुनेछ ।
उता जाओ, परै बस, अन्त कतै हेर बरु,
मायाको मुर्ती अब सजिब हुनेछ ।
दुबैको सास अब नजिक हुनेछ ।
उता जाओ, परै बस, अन्त कतै हेर बरु,
मायाको मुर्ती अब सजिब हुनेछ ।
उनको र मेरो समय अब अजिब हुनेछ ।
कहाँका टुडाल, कसको शास्त्र, सबै बिर्सिदेउ।
तिम्रा ती ताजमहल अब पग्लिनेछन।
आखामा साचेका दृश्य अब हल्लिनेछन ।
दुबैको साथ अति करिब हुनेछ ।
उनको र मेरो समय अब अजिब हुनेछ ।
तिम्रा ती ताजमहल अब पग्लिनेछन।
आखामा साचेका दृश्य अब हल्लिनेछन ।
दुबैको साथ अति करिब हुनेछ ।
उनको र मेरो समय अब अजिब हुनेछ ।
श्रुति, स्मृती र व्याकरण बन्द गर अब ।
वैदिक ऋचाहरु क्रमशः टुक्रिनेछन ।
मन्त्रहरु स्वत उच्चारित हुनेछन ।
दुबैको ॐकार अब क्रमिक हुनेछ ।
उनको र मेरो समय अब अजिब हुनेछ ।
वैदिक ऋचाहरु क्रमशः टुक्रिनेछन ।
मन्त्रहरु स्वत उच्चारित हुनेछन ।
दुबैको ॐकार अब क्रमिक हुनेछ ।
उनको र मेरो समय अब अजिब हुनेछ ।
गजल १
रदिफ, काफिया, बहर, मतला केही नै थाछैन।
त्यसैले त मेरो गजल, गजल भाछैन ।
त्यसैले त मेरो गजल, गजल भाछैन ।
अन्तै किन्छन् शव्दहरू, अन्तै बेच्छन् स्वरहरू,
त्यसैले त मेरो गजल, पसल भाछैन ।
त्यसैले त मेरो गजल, पसल भाछैन ।
बैँस बारि बाँझो राखी, शेर बेर्ना सार्न थाँले,
त्यसैले त मेरो गजल, फसल भाछैन ।
त्यसैले त मेरो गजल, फसल भाछैन ।
ऊनीसँग नखेलेर, शव्दसँग खेल्न थाँले,
त्यसैले त मेरो गजल, असल भाछैन ।
त्यसैले त मेरो गजल, असल भाछैन ।
गजल २
परैबाट अाँखा, डुलाउन सक्छौ ।
बनाई निशाना, रुलाउन सक्छौ ।
बनाई निशाना, रुलाउन सक्छौ ।
चिनी दूधमा मात्र, घुल्ने कहाँ हो !
म पानी छु पानी, घुलाउन सक्छौ ।
म पानी छु पानी, घुलाउन सक्छौ ।
भयो बन्द ढोका, त के मान्नु चिन्ता,
यता झ्याल अर्कै, खुलाउन सक्छौ ।
यता झ्याल अर्कै, खुलाउन सक्छौ ।
उता फूल उस्तै, बगैंचा उही हो,
यता फूल नौलो, फुलाउन सक्छौ ।
यता फूल नौलो, फुलाउन सक्छौ ।
सधैं साथ हुन्छौ, चखेवा चरी झैं,
पठाएर अन्तै, भुलाउन सक्छौ ।
पठाएर अन्तै, भुलाउन सक्छौ ।
गजल ३
लडेछौ तिमी हात देऊ, भन्दैन कोही ।
छु एक्लै तिमी साथ देऊ, भन्दैन कोही ।
दहीले भरेको छ ठेकी, बग्दैछ पानी ।
मदानी घुमाएर मात्रै, बन्दैन मोही ।
छु एक्लै तिमी साथ देऊ, भन्दैन कोही ।
निकै छोप्दछौ वैँशका ती, चाला र माला ।
लुकाएर मात्रै जवानी, रम्दैन कोही ।
छु एक्लै तिमी साथ देऊ, भन्दैन कोही ।
फलामे कुरो हेर्छ तामा, चश्मा छ दोषी ।
म हीरासरी गर्छु माया, गन्दैन कोही ।
छु एक्लै तिमी साथ देऊ, भन्दैन कोही ।
अरू फुल्दछन् पुष्प, मेरो रित्तो छ बारी ।
म फुल्दै फलाउँछु बाला, खन्दैन कोही ।
छु एक्लै तिमी साथ देऊ, भन्दैन कोही ।
गजल ४
उल्था, Translation
सदा बच्पना लेकवेंशी बितायौँ ।
मजाले दुई साथ हाम्रा वितायौँ ।
म स्वस्थान बस्दै रमे कल्पनामा,
भइछौ पराई तिमीले बितायौ ।
We enjoyed the rural life,
मजाले दुई साथ हाम्रा वितायौँ ।
म स्वस्थान बस्दै रमे कल्पनामा,
भइछौ पराई तिमीले बितायौ ।
We enjoyed the rural life,
Sang in the hills and plain.
I wished for being native,
And you became foreign
again.
तिमी म्यान हुन्थ्यौ म त्यो खड्ग राम्रो ।
मिलेरै बनेको थियो साथ हाम्रो ।
बनायौ मलाई पुनः म्यान हेर ।
न घोच्यौ न काट्यौ तिमीले बितायौ ।
I used to be the sword,
मिलेरै बनेको थियो साथ हाम्रो ।
बनायौ मलाई पुनः म्यान हेर ।
न घोच्यौ न काट्यौ तिमीले बितायौ ।
I used to be the sword,
And you used to be the man.
You changed the position
and,
Gave me lot of pain again.
न गर्मी न जाडो थियो चाहा साझा ।
दगु¥यौँ दगु¥यौँ न पानी न खाजा ।
म थाकेँ नराम्रो मरुभूमि बीच ।
बनी सुस्त वर्षा तिमीले बितायौ ।
We sought for the oasis.
दगु¥यौँ दगु¥यौँ न पानी न खाजा ।
म थाकेँ नराम्रो मरुभूमि बीच ।
बनी सुस्त वर्षा तिमीले बितायौ ।
We sought for the oasis.
And together we ran for it.
I reached in a gloomy
desert,
And you enjoyed the rain
again.
म साँच्दैछु मायाँ पु¥याई विवेक ।
म जोड्दैछु संख्या थपी एक एक ।
यता एक पुग्दा उता धेर हुन्छ ।
पुगी लाख लाखौँ तिमीले बितायौ ।
I added one in one cos,
म जोड्दैछु संख्या थपी एक एक ।
यता एक पुग्दा उता धेर हुन्छ ।
पुगी लाख लाखौँ तिमीले बितायौ ।
I added one in one cos,
I thought for the union.
You put zero after one,
And you became ten again.
म सोच्थेँ तिमीले म जस्तै त सोच्थ्यौ ।
न नाफा न घाटा फगत् प्रेम खोज्थ्यौ ।
रमाएर घाटा म हिँड्दैछु आज,
बढाएर नाफा तिमीले बितायौ ।
I believed you think as I.
न नाफा न घाटा फगत् प्रेम खोज्थ्यौ ।
रमाएर घाटा म हिँड्दैछु आज,
बढाएर नाफा तिमीले बितायौ ।
I believed you think as I.
As we promised no loss and
gain.
Only profit became your aim,
And my desires go vain
again.
गजल ५
सवै पीर मर्का घटोस् जिन्दगीको ।
दुःस्वप्नादि जम्मै कटोस् जिन्दगीको ।
तिमी ओठमा फूल बोकेर आऊ,
गुलावी चयन्मा फटोस् जिन्दगी यो ।
सुन्यौँ तर्क नौला पुराना गुरूका ।
पढ्यौँ पुस्तकै सूत्र ठेली अरूका ।
तिमी नेत्रमा सूत्र बोकेर आऊ,
नयाँ सूत्र आजै रटोस् जिन्दगी यो ।
बटुल्छौँ बटुल्छौँ र पुग्दैन खान ।
खटिन्छौँ खटिन्छौँ र बन्दैन काम ।
तिमी छातिमा प्रेम बोकेर आऊ,
नयाँ काममा लौ खटोस् जिन्दगी यो ।
सिमाना दुईबीच थोरै छ बाँकी ।
उघारौँ र पर्दा हटोस् जिन्दगीको ।
गजल ६
दुःस्वप्नादि जम्मै कटोस् जिन्दगीको ।
तिमी ओठमा फूल बोकेर आऊ,
गुलावी चयन्मा फटोस् जिन्दगी यो ।
सुन्यौँ तर्क नौला पुराना गुरूका ।
पढ्यौँ पुस्तकै सूत्र ठेली अरूका ।
तिमी नेत्रमा सूत्र बोकेर आऊ,
नयाँ सूत्र आजै रटोस् जिन्दगी यो ।
बटुल्छौँ बटुल्छौँ र पुग्दैन खान ।
खटिन्छौँ खटिन्छौँ र बन्दैन काम ।
तिमी छातिमा प्रेम बोकेर आऊ,
नयाँ काममा लौ खटोस् जिन्दगी यो ।
सिमाना दुईबीच थोरै छ बाँकी ।
उघारौँ र पर्दा हटोस् जिन्दगीको ।
गजल ६
तिमी आऊ छिट्टै अरु जन्दिन म ।
बहाना सहाना कुनै मान्दिन म ।
जता चम्कियून् सूर्य तारा सुनौला,
तिमी जून यौटै अरु छान्दिन म ।
हलो जिन्दगीको कता अड्कियो खै,
दिई काँध एक्लै सधैँ तान्दिन म ।
उता सुक्छ धारो यता डड्छ खाना,
न खाना न पानी घरै धान्दिन म ।
सबै भन्दछन् मोति दाना महङ्गो,
अमूल्यै तिमी छौ अरु ठान्दिन म ।
गीत !
आकाशमा बीऊ तिम्रो, धरतीमा फल ।
चन्द्रमाको औषधिले, ग¥यो जलमल ।
चिसोमै म खाउँ कि तिमीलाई,
तताएर खाऊँ
सजिलै म खाउँ कि तिमीलाई,
सताएर खाउँ
पूर्णिमाको नशा लाग्ने, पर हुँदा पनि ।
छुँदाखेरी मात लाग्ने, वर हुँदा पनि ।
खुसुक्क म खाउँ कि तिमीलाई,
बताएर खाउँ
होेशमै म खाउँ कि तिमीलाई,
मताएर खाउँ
हिलो मैलो कहिँ छैन, अमलाकी दानु ।
नौनीसरी बनेकी छिन्, आज मेरी सानु ।
पुछेरै म खाउँ कि तिमीलाई,
पखालेर खाउँ
जमाएर खाउँ खाउँ कि तिमीलाई,
पगालेर खाउँ
गीत 2
बहाना सहाना कुनै मान्दिन म ।
जता चम्कियून् सूर्य तारा सुनौला,
तिमी जून यौटै अरु छान्दिन म ।
हलो जिन्दगीको कता अड्कियो खै,
दिई काँध एक्लै सधैँ तान्दिन म ।
उता सुक्छ धारो यता डड्छ खाना,
न खाना न पानी घरै धान्दिन म ।
सबै भन्दछन् मोति दाना महङ्गो,
अमूल्यै तिमी छौ अरु ठान्दिन म ।
गीत !
आकाशमा बीऊ तिम्रो, धरतीमा फल ।
चन्द्रमाको औषधिले, ग¥यो जलमल ।
चिसोमै म खाउँ कि तिमीलाई,
तताएर खाऊँ
सजिलै म खाउँ कि तिमीलाई,
सताएर खाउँ
पूर्णिमाको नशा लाग्ने, पर हुँदा पनि ।
छुँदाखेरी मात लाग्ने, वर हुँदा पनि ।
खुसुक्क म खाउँ कि तिमीलाई,
बताएर खाउँ
होेशमै म खाउँ कि तिमीलाई,
मताएर खाउँ
हिलो मैलो कहिँ छैन, अमलाकी दानु ।
नौनीसरी बनेकी छिन्, आज मेरी सानु ।
पुछेरै म खाउँ कि तिमीलाई,
पखालेर खाउँ
जमाएर खाउँ खाउँ कि तिमीलाई,
पगालेर खाउँ
गीत 2
कथा आफ्ना आफ्नै हेर, ब्यथा आफ्ना आफ्नै
रिन पान धन जिलो, जेथा आफ्ना आफ्नै ।
रिन पान धन जिलो, जेथा आफ्ना आफ्नै ।
कोहि कोहि आश बोक्छन
कोहि रोज्छन खास
रास माथी रास रोज्छन
बनी त्यसकै दास ।
गाँस आफ्ना आफ्नै हेर, वास आफ्ना आफ्नै
बाचुन्जेल दुई मुठी, सास आफ्ना आफ्नै ।
कोहि काख
प्यारो भन्छन
कोहि भन्छन साथ
कोहिलाई रात प्यारो
छैन जात भात ।
कोहिलाई रात प्यारो
छैन जात भात ।
उमेरमा काख हेर, साथ आफ्ना आफ्नै
मरेपछी मुर्दाको नि, घाट आफ्ना आफ्नै
कथा आफ्ना आफ्नै हेर -------
मुक्तक
नजिक नजिक नआऊ, मात लाग्ला नि फेरि ।
अलिक पर पर जाऊ, बात लाग्ला नि फेरि ।
तनवदन कसिलोमा, हात लाग्ला नि फेरि ।
हर शरद सुत जन्मी, खात लाग्ला नि फेरि ।
अलिक पर पर जाऊ, बात लाग्ला नि फेरि ।
तनवदन कसिलोमा, हात लाग्ला नि फेरि ।
हर शरद सुत जन्मी, खात लाग्ला नि फेरि ।
मुक्तक भूकम्प पिडित
बिजेताहरु भन्छन्, वाँयाको सरकार गठन गरौं ।
उपबिजेताहरु भन्छन्, छाँयाको सरकार गठन गरौं ।
हामी सबै भूकम्प पिडित, जसले दुबै पक्षलाई भोट दियौं,
आऊ हामी अब, मायाको सरकार गठन गरौं ।
हामी नै बनौला हाम्रो प्रधान, हामी नै बनौला उप ।
टहरामा राजधानी, झुप्रामा मन्त्रालय, बाँचुञ्जेललाई सुखै सुख ।
मर्दा पर्दा गाह्रो हुँदा, सहरबाट बोलाउँला मलामी,
पोलुन् कि गाढुन्, काटुन् कि राखुन्, हामीलाई के को दुःख ?
मुक्तक
केटा :
ठूला खोजेको होइन मैले,
पहिले तिमी साना देऊ न ।
पाथी खोजेको होइन मैले,
पहिले तिमी माना देऊ न ।
ठूला खोजेको होइन मैले,
पहिले तिमी साना देऊ न ।
पाथी खोजेको होइन मैले,
पहिले तिमी माना देऊ न ।
हागा बढ्लान, काट्नु पर्ला,
जरा सुक्लान, पानी हाल्नु पर्ला,
टप्प टिपेर क्वाप्प खाने,
पहिला तिमी दाना देऊ न ।
जरा सुक्लान, पानी हाल्नु पर्ला,
टप्प टिपेर क्वाप्प खाने,
पहिला तिमी दाना देऊ न ।
केटी :
थर फेर्नुछ मैले, घर फेर्नुछ,
पहिले तिमी नाम देऊ न ।
शृमतीले मात्र गर्न पाउने,
पहिले तिमी काम देऊ न ।
थर फेर्नुछ मैले, घर फेर्नुछ,
पहिले तिमी नाम देऊ न ।
शृमतीले मात्र गर्न पाउने,
पहिले तिमी काम देऊ न ।
राम्रा अक्षरकि छु,
उसले पनि हेर्न खोज्छ।
बेनामी चिठिजस्ती छु,
बेनामी चिठिजस्ती छु,
उसले पनि पढ्न खोज्छ,
टिकट र ठेगाना सहितको
पहिले तिमी खाम देऊ न ।
टिकट र ठेगाना सहितको
पहिले तिमी खाम देऊ न ।
Comments
Post a Comment